- Startseite
- Verben A–Z
- B
- beamen
beamen konjugieren
„beamen“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: beamt · beamte · hat gebeamt.
- Bedeutung
- jemanden wie in der Science-Fiction an einen anderen Ort versetzen; mit einem Beamer an die Wand projizieren
- Englisch
- to beam, to project
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C1 – gehobener Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | beame |
|---|---|
| du | beamst |
| er/sie/es | beamt |
| wir | beamen |
| ihr | beamt |
| sie/Sie | beamen |
Präteritum
| ich | beamte |
|---|---|
| du | beamtest |
| er/sie/es | beamte |
| wir | beamten |
| ihr | beamtet |
| sie/Sie | beamten |
Perfekt
| ich | habe gebeamt |
|---|---|
| du | hast gebeamt |
| er/sie/es | hat gebeamt |
| wir | haben gebeamt |
| ihr | habt gebeamt |
| sie/Sie | haben gebeamt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte gebeamt |
|---|---|
| du | hattest gebeamt |
| er/sie/es | hatte gebeamt |
| wir | hatten gebeamt |
| ihr | hattet gebeamt |
| sie/Sie | hatten gebeamt |
Futur I
| ich | werde beamen |
|---|---|
| du | wirst beamen |
| er/sie/es | wird beamen |
| wir | werden beamen |
| ihr | werdet beamen |
| sie/Sie | werden beamen |
Futur II
| ich | werde gebeamt haben |
|---|---|
| du | wirst gebeamt haben |
| er/sie/es | wird gebeamt haben |
| wir | werden gebeamt haben |
| ihr | werdet gebeamt haben |
| sie/Sie | werden gebeamt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | beame |
|---|---|
| du | beamest |
| er/sie/es | beame |
| wir | beamen |
| ihr | beamet |
| sie/Sie | beamen |
Perfekt
| ich | habe gebeamt |
|---|---|
| du | habest gebeamt |
| er/sie/es | habe gebeamt |
| wir | haben gebeamt |
| ihr | habet gebeamt |
| sie/Sie | haben gebeamt |
Futur I
| ich | werde beamen |
|---|---|
| du | werdest beamen |
| er/sie/es | werde beamen |
| wir | werden beamen |
| ihr | werdet beamen |
| sie/Sie | werden beamen |
Futur II
| ich | werde gebeamt haben |
|---|---|
| du | werdest gebeamt haben |
| er/sie/es | werde gebeamt haben |
| wir | werden gebeamt haben |
| ihr | werdet gebeamt haben |
| sie/Sie | werden gebeamt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | beamte |
|---|---|
| du | beamtest |
| er/sie/es | beamte |
| wir | beamten |
| ihr | beamtet |
| sie/Sie | beamten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte gebeamt |
|---|---|
| du | hättest gebeamt |
| er/sie/es | hätte gebeamt |
| wir | hätten gebeamt |
| ihr | hättet gebeamt |
| sie/Sie | hätten gebeamt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde beamen |
|---|---|
| du | würdest beamen |
| er/sie/es | würde beamen |
| wir | würden beamen |
| ihr | würdet beamen |
| sie/Sie | würden beamen |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde gebeamt haben |
|---|---|
| du | würdest gebeamt haben |
| er/sie/es | würde gebeamt haben |
| wir | würden gebeamt haben |
| ihr | würdet gebeamt haben |
| sie/Sie | würden gebeamt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „beamen“
- Der Lehrer beamt die Folien an die Wand.
- Am liebsten würde ich mich jetzt an den Strand beamen.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm beam- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (beamte), das Partizip II endet auf -t (gebeamt).