- Startseite
- Verben A–Z
- B
- beerben
beerben konjugieren
„beerben“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: beerbt · beerbte · hat beerbt.
- Bedeutung
- jemandes Erbe erhalten; jemandes Nachfolge antreten
- Englisch
- to inherit from, to succeed
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C1 – gehobener Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | beerbe |
|---|---|
| du | beerbst |
| er/sie/es | beerbt |
| wir | beerben |
| ihr | beerbt |
| sie/Sie | beerben |
Präteritum
| ich | beerbte |
|---|---|
| du | beerbtest |
| er/sie/es | beerbte |
| wir | beerbten |
| ihr | beerbtet |
| sie/Sie | beerbten |
Perfekt
| ich | habe beerbt |
|---|---|
| du | hast beerbt |
| er/sie/es | hat beerbt |
| wir | haben beerbt |
| ihr | habt beerbt |
| sie/Sie | haben beerbt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte beerbt |
|---|---|
| du | hattest beerbt |
| er/sie/es | hatte beerbt |
| wir | hatten beerbt |
| ihr | hattet beerbt |
| sie/Sie | hatten beerbt |
Futur I
| ich | werde beerben |
|---|---|
| du | wirst beerben |
| er/sie/es | wird beerben |
| wir | werden beerben |
| ihr | werdet beerben |
| sie/Sie | werden beerben |
Futur II
| ich | werde beerbt haben |
|---|---|
| du | wirst beerbt haben |
| er/sie/es | wird beerbt haben |
| wir | werden beerbt haben |
| ihr | werdet beerbt haben |
| sie/Sie | werden beerbt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | beerbe |
|---|---|
| du | beerbest |
| er/sie/es | beerbe |
| wir | beerben |
| ihr | beerbet |
| sie/Sie | beerben |
Perfekt
| ich | habe beerbt |
|---|---|
| du | habest beerbt |
| er/sie/es | habe beerbt |
| wir | haben beerbt |
| ihr | habet beerbt |
| sie/Sie | haben beerbt |
Futur I
| ich | werde beerben |
|---|---|
| du | werdest beerben |
| er/sie/es | werde beerben |
| wir | werden beerben |
| ihr | werdet beerben |
| sie/Sie | werden beerben |
Futur II
| ich | werde beerbt haben |
|---|---|
| du | werdest beerbt haben |
| er/sie/es | werde beerbt haben |
| wir | werden beerbt haben |
| ihr | werdet beerbt haben |
| sie/Sie | werden beerbt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | beerbte |
|---|---|
| du | beerbtest |
| er/sie/es | beerbte |
| wir | beerbten |
| ihr | beerbtet |
| sie/Sie | beerbten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte beerbt |
|---|---|
| du | hättest beerbt |
| er/sie/es | hätte beerbt |
| wir | hätten beerbt |
| ihr | hättet beerbt |
| sie/Sie | hätten beerbt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde beerben |
|---|---|
| du | würdest beerben |
| er/sie/es | würde beerben |
| wir | würden beerben |
| ihr | würdet beerben |
| sie/Sie | würden beerben |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde beerbt haben |
|---|---|
| du | würdest beerbt haben |
| er/sie/es | würde beerbt haben |
| wir | würden beerbt haben |
| ihr | würdet beerbt haben |
| sie/Sie | würden beerbt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „beerben“
- Die Tochter beerbt ihren kinderlosen Onkel.
- Wer wird den Trainer nach der Saison beerben?
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm beerb- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (beerbte), das Partizip II endet auf -t (beerbt).
- Untrennbares Präfix be-: Das Präfix ist unbetont und bleibt immer am Verb; das Partizip II wird ohne ge- gebildet: beerbt.
Wortfamilie: Verben mit „erben“
„beerben“ ist von erben abgeleitet und wird genauso konjugiert. Weitere Verben der Familie: