- Startseite
- Verben A–Z
- B
- belfern
belfern konjugieren
„belfern“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: belfert · belferte · hat gebelfert.
- Bedeutung
- kläffend bellen; in bellendem Ton schimpfen
- Englisch
- to yap, to snarl
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C2 – seltener oder fachsprachlicher Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | belfere |
|---|---|
| du | belferst |
| er/sie/es | belfert |
| wir | belfern |
| ihr | belfert |
| sie/Sie | belfern |
Präteritum
| ich | belferte |
|---|---|
| du | belfertest |
| er/sie/es | belferte |
| wir | belferten |
| ihr | belfertet |
| sie/Sie | belferten |
Perfekt
| ich | habe gebelfert |
|---|---|
| du | hast gebelfert |
| er/sie/es | hat gebelfert |
| wir | haben gebelfert |
| ihr | habt gebelfert |
| sie/Sie | haben gebelfert |
Plusquamperfekt
| ich | hatte gebelfert |
|---|---|
| du | hattest gebelfert |
| er/sie/es | hatte gebelfert |
| wir | hatten gebelfert |
| ihr | hattet gebelfert |
| sie/Sie | hatten gebelfert |
Futur I
| ich | werde belfern |
|---|---|
| du | wirst belfern |
| er/sie/es | wird belfern |
| wir | werden belfern |
| ihr | werdet belfern |
| sie/Sie | werden belfern |
Futur II
| ich | werde gebelfert haben |
|---|---|
| du | wirst gebelfert haben |
| er/sie/es | wird gebelfert haben |
| wir | werden gebelfert haben |
| ihr | werdet gebelfert haben |
| sie/Sie | werden gebelfert haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | belfere |
|---|---|
| du | belferst |
| er/sie/es | belfere |
| wir | belfern |
| ihr | belfert |
| sie/Sie | belfern |
Perfekt
| ich | habe gebelfert |
|---|---|
| du | habest gebelfert |
| er/sie/es | habe gebelfert |
| wir | haben gebelfert |
| ihr | habet gebelfert |
| sie/Sie | haben gebelfert |
Futur I
| ich | werde belfern |
|---|---|
| du | werdest belfern |
| er/sie/es | werde belfern |
| wir | werden belfern |
| ihr | werdet belfern |
| sie/Sie | werden belfern |
Futur II
| ich | werde gebelfert haben |
|---|---|
| du | werdest gebelfert haben |
| er/sie/es | werde gebelfert haben |
| wir | werden gebelfert haben |
| ihr | werdet gebelfert haben |
| sie/Sie | werden gebelfert haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | belferte |
|---|---|
| du | belfertest |
| er/sie/es | belferte |
| wir | belferten |
| ihr | belfertet |
| sie/Sie | belferten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte gebelfert |
|---|---|
| du | hättest gebelfert |
| er/sie/es | hätte gebelfert |
| wir | hätten gebelfert |
| ihr | hättet gebelfert |
| sie/Sie | hätten gebelfert |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde belfern |
|---|---|
| du | würdest belfern |
| er/sie/es | würde belfern |
| wir | würden belfern |
| ihr | würdet belfern |
| sie/Sie | würden belfern |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde gebelfert haben |
|---|---|
| du | würdest gebelfert haben |
| er/sie/es | würde gebelfert haben |
| wir | würden gebelfert haben |
| ihr | würdet gebelfert haben |
| sie/Sie | würden gebelfert haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „belfern“
- Der kleine Hund belfert hinter dem Zaun.
- Der Feldwebel hat seine Befehle gebelfert.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm belfer- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (belferte), das Partizip II endet auf -t (gebelfert).
- Verb auf -ern: Die 1. und 3. Person Plural enden auf -n statt -en (wir belfern, sie belfern); in der 1. Person Singular heißt es ich belfere.