- Startseite
- Verben A–Z
- B
- bemäkeln
bemäkeln konjugieren
„bemäkeln“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: bemäkelt · bemäkelte · hat bemäkelt.
- Bedeutung
- (umgangssprachlich) an etwas kleinlich herumkritisieren
- Englisch
- to find fault with
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C2 – seltener oder fachsprachlicher Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | bemäkle |
|---|---|
| du | bemäkelst |
| er/sie/es | bemäkelt |
| wir | bemäkeln |
| ihr | bemäkelt |
| sie/Sie | bemäkeln |
Präteritum
| ich | bemäkelte |
|---|---|
| du | bemäkeltest |
| er/sie/es | bemäkelte |
| wir | bemäkelten |
| ihr | bemäkeltet |
| sie/Sie | bemäkelten |
Perfekt
| ich | habe bemäkelt |
|---|---|
| du | hast bemäkelt |
| er/sie/es | hat bemäkelt |
| wir | haben bemäkelt |
| ihr | habt bemäkelt |
| sie/Sie | haben bemäkelt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte bemäkelt |
|---|---|
| du | hattest bemäkelt |
| er/sie/es | hatte bemäkelt |
| wir | hatten bemäkelt |
| ihr | hattet bemäkelt |
| sie/Sie | hatten bemäkelt |
Futur I
| ich | werde bemäkeln |
|---|---|
| du | wirst bemäkeln |
| er/sie/es | wird bemäkeln |
| wir | werden bemäkeln |
| ihr | werdet bemäkeln |
| sie/Sie | werden bemäkeln |
Futur II
| ich | werde bemäkelt haben |
|---|---|
| du | wirst bemäkelt haben |
| er/sie/es | wird bemäkelt haben |
| wir | werden bemäkelt haben |
| ihr | werdet bemäkelt haben |
| sie/Sie | werden bemäkelt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | bemäkle |
|---|---|
| du | bemäkelst |
| er/sie/es | bemäkle |
| wir | bemäkeln |
| ihr | bemäkelt |
| sie/Sie | bemäkeln |
Perfekt
| ich | habe bemäkelt |
|---|---|
| du | habest bemäkelt |
| er/sie/es | habe bemäkelt |
| wir | haben bemäkelt |
| ihr | habet bemäkelt |
| sie/Sie | haben bemäkelt |
Futur I
| ich | werde bemäkeln |
|---|---|
| du | werdest bemäkeln |
| er/sie/es | werde bemäkeln |
| wir | werden bemäkeln |
| ihr | werdet bemäkeln |
| sie/Sie | werden bemäkeln |
Futur II
| ich | werde bemäkelt haben |
|---|---|
| du | werdest bemäkelt haben |
| er/sie/es | werde bemäkelt haben |
| wir | werden bemäkelt haben |
| ihr | werdet bemäkelt haben |
| sie/Sie | werden bemäkelt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | bemäkelte |
|---|---|
| du | bemäkeltest |
| er/sie/es | bemäkelte |
| wir | bemäkelten |
| ihr | bemäkeltet |
| sie/Sie | bemäkelten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte bemäkelt |
|---|---|
| du | hättest bemäkelt |
| er/sie/es | hätte bemäkelt |
| wir | hätten bemäkelt |
| ihr | hättet bemäkelt |
| sie/Sie | hätten bemäkelt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde bemäkeln |
|---|---|
| du | würdest bemäkeln |
| er/sie/es | würde bemäkeln |
| wir | würden bemäkeln |
| ihr | würdet bemäkeln |
| sie/Sie | würden bemäkeln |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde bemäkelt haben |
|---|---|
| du | würdest bemäkelt haben |
| er/sie/es | würde bemäkelt haben |
| wir | würden bemäkelt haben |
| ihr | würdet bemäkelt haben |
| sie/Sie | würden bemäkelt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „bemäkeln“
- Er bemäkelt jedes Essen, das man ihm vorsetzt.
- An dem Entwurf wurde vieles bemäkelt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm bemäkel- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (bemäkelte), das Partizip II endet auf -t (bemäkelt).
- Verb auf -eln: In der 1. Person Singular entfällt das e des Stamms (ich bemäkle); die 1. und 3. Person Plural enden auf -n statt -en (wir bemäkeln).
- Untrennbares Präfix be-: Das Präfix ist unbetont und bleibt immer am Verb; das Partizip II wird ohne ge- gebildet: bemäkelt.
Wortfamilie: Verben mit „mäkeln“
„bemäkeln“ ist von mäkeln abgeleitet und wird genauso konjugiert. Weitere Verben der Familie: