- Startseite
- Verben A–Z
- B
- bergen
bergen konjugieren
„bergen“ ist ein unregelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: birgt · barg · hat geborgen.
- Bedeutung
- jemanden oder etwas aus einer Gefahr retten; etwas in sich enthalten
- Englisch
- to rescue, to recover, to hold
- Konjugation
- unregelmäßig (stark)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- B2 – erweiterter Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | berge |
|---|---|
| du | birgst |
| er/sie/es | birgt |
| wir | bergen |
| ihr | bergt |
| sie/Sie | bergen |
Präteritum
| ich | barg |
|---|---|
| du | bargst |
| er/sie/es | barg |
| wir | bargen |
| ihr | bargt |
| sie/Sie | bargen |
Perfekt
| ich | habe geborgen |
|---|---|
| du | hast geborgen |
| er/sie/es | hat geborgen |
| wir | haben geborgen |
| ihr | habt geborgen |
| sie/Sie | haben geborgen |
Plusquamperfekt
| ich | hatte geborgen |
|---|---|
| du | hattest geborgen |
| er/sie/es | hatte geborgen |
| wir | hatten geborgen |
| ihr | hattet geborgen |
| sie/Sie | hatten geborgen |
Futur I
| ich | werde bergen |
|---|---|
| du | wirst bergen |
| er/sie/es | wird bergen |
| wir | werden bergen |
| ihr | werdet bergen |
| sie/Sie | werden bergen |
Futur II
| ich | werde geborgen haben |
|---|---|
| du | wirst geborgen haben |
| er/sie/es | wird geborgen haben |
| wir | werden geborgen haben |
| ihr | werdet geborgen haben |
| sie/Sie | werden geborgen haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | berge |
|---|---|
| du | bergest |
| er/sie/es | berge |
| wir | bergen |
| ihr | berget |
| sie/Sie | bergen |
Perfekt
| ich | habe geborgen |
|---|---|
| du | habest geborgen |
| er/sie/es | habe geborgen |
| wir | haben geborgen |
| ihr | habet geborgen |
| sie/Sie | haben geborgen |
Futur I
| ich | werde bergen |
|---|---|
| du | werdest bergen |
| er/sie/es | werde bergen |
| wir | werden bergen |
| ihr | werdet bergen |
| sie/Sie | werden bergen |
Futur II
| ich | werde geborgen haben |
|---|---|
| du | werdest geborgen haben |
| er/sie/es | werde geborgen haben |
| wir | werden geborgen haben |
| ihr | werdet geborgen haben |
| sie/Sie | werden geborgen haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | bärge |
|---|---|
| du | bärgest |
| er/sie/es | bärge |
| wir | bärgen |
| ihr | bärget |
| sie/Sie | bärgen |
Plusquamperfekt
| ich | hätte geborgen |
|---|---|
| du | hättest geborgen |
| er/sie/es | hätte geborgen |
| wir | hätten geborgen |
| ihr | hättet geborgen |
| sie/Sie | hätten geborgen |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde bergen |
|---|---|
| du | würdest bergen |
| er/sie/es | würde bergen |
| wir | würden bergen |
| ihr | würdet bergen |
| sie/Sie | würden bergen |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde geborgen haben |
|---|---|
| du | würdest geborgen haben |
| er/sie/es | würde geborgen haben |
| wir | würden geborgen haben |
| ihr | würdet geborgen haben |
| sie/Sie | würden geborgen haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „bergen“
- Diese Methode birgt große Risiken.
- Die Verletzten konnten erst nach Stunden geborgen werden.
Besonderheiten der Konjugation
- Starkes Verb: Der Stammvokal wechselt zwischen den Stammformen (Ablaut): bergen – barg – geborgen. Das Präteritum hat in der 1. und 3. Person Singular keine Endung, das Partizip II endet auf -en.
- Vokalwechsel im Präsens: In der 2. und 3. Person Singular ändert sich der Stammvokal – du birgst, er/sie/es birgt. Der Imperativ Singular lautet entsprechend birg.
- Konjunktiv II: Die einfache Form bärge wirkt heute oft gehoben; in der Alltagssprache wird meist die Umschreibung würde bergen verwendet.
Wortfamilie: Verben mit „bergen“
Von „bergen“ abgeleitete Verben werden nach demselben Muster konjugiert: