- Startseite
- Verben A–Z
- B
- borgen
borgen konjugieren
„borgen“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: borgt · borgte · hat geborgt.
- Bedeutung
- jemandem etwas vorübergehend überlassen; sich etwas leihen
- Englisch
- to lend, to borrow
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- B1 – Wortschatz der selbstständigen Sprachverwendung
Indikativ
Präsens
| ich | borge |
|---|---|
| du | borgst |
| er/sie/es | borgt |
| wir | borgen |
| ihr | borgt |
| sie/Sie | borgen |
Präteritum
| ich | borgte |
|---|---|
| du | borgtest |
| er/sie/es | borgte |
| wir | borgten |
| ihr | borgtet |
| sie/Sie | borgten |
Perfekt
| ich | habe geborgt |
|---|---|
| du | hast geborgt |
| er/sie/es | hat geborgt |
| wir | haben geborgt |
| ihr | habt geborgt |
| sie/Sie | haben geborgt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte geborgt |
|---|---|
| du | hattest geborgt |
| er/sie/es | hatte geborgt |
| wir | hatten geborgt |
| ihr | hattet geborgt |
| sie/Sie | hatten geborgt |
Futur I
| ich | werde borgen |
|---|---|
| du | wirst borgen |
| er/sie/es | wird borgen |
| wir | werden borgen |
| ihr | werdet borgen |
| sie/Sie | werden borgen |
Futur II
| ich | werde geborgt haben |
|---|---|
| du | wirst geborgt haben |
| er/sie/es | wird geborgt haben |
| wir | werden geborgt haben |
| ihr | werdet geborgt haben |
| sie/Sie | werden geborgt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | borge |
|---|---|
| du | borgest |
| er/sie/es | borge |
| wir | borgen |
| ihr | borget |
| sie/Sie | borgen |
Perfekt
| ich | habe geborgt |
|---|---|
| du | habest geborgt |
| er/sie/es | habe geborgt |
| wir | haben geborgt |
| ihr | habet geborgt |
| sie/Sie | haben geborgt |
Futur I
| ich | werde borgen |
|---|---|
| du | werdest borgen |
| er/sie/es | werde borgen |
| wir | werden borgen |
| ihr | werdet borgen |
| sie/Sie | werden borgen |
Futur II
| ich | werde geborgt haben |
|---|---|
| du | werdest geborgt haben |
| er/sie/es | werde geborgt haben |
| wir | werden geborgt haben |
| ihr | werdet geborgt haben |
| sie/Sie | werden geborgt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | borgte |
|---|---|
| du | borgtest |
| er/sie/es | borgte |
| wir | borgten |
| ihr | borgtet |
| sie/Sie | borgten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte geborgt |
|---|---|
| du | hättest geborgt |
| er/sie/es | hätte geborgt |
| wir | hätten geborgt |
| ihr | hättet geborgt |
| sie/Sie | hätten geborgt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde borgen |
|---|---|
| du | würdest borgen |
| er/sie/es | würde borgen |
| wir | würden borgen |
| ihr | würdet borgen |
| sie/Sie | würden borgen |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde geborgt haben |
|---|---|
| du | würdest geborgt haben |
| er/sie/es | würde geborgt haben |
| wir | würden geborgt haben |
| ihr | würdet geborgt haben |
| sie/Sie | würden geborgt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „borgen“
- Mein Bruder borgt mir sein Fahrrad.
- Ich habe mir von der Nachbarin eine Leiter geborgt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm borg- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (borgte), das Partizip II endet auf -t (geborgt).
Wortfamilie: Verben mit „borgen“
Von „borgen“ abgeleitete Verben werden nach demselben Muster konjugiert: