- Startseite
- Verben A–Z
- F
- ferkeln
ferkeln konjugieren
„ferkeln“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: ferkelt · ferkelte · hat geferkelt.
- Bedeutung
- (von der Sau) Junge zur Welt bringen
- Englisch
- to farrow
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C2 – seltener oder fachsprachlicher Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | ferkle |
|---|---|
| du | ferkelst |
| er/sie/es | ferkelt |
| wir | ferkeln |
| ihr | ferkelt |
| sie/Sie | ferkeln |
Präteritum
| ich | ferkelte |
|---|---|
| du | ferkeltest |
| er/sie/es | ferkelte |
| wir | ferkelten |
| ihr | ferkeltet |
| sie/Sie | ferkelten |
Perfekt
| ich | habe geferkelt |
|---|---|
| du | hast geferkelt |
| er/sie/es | hat geferkelt |
| wir | haben geferkelt |
| ihr | habt geferkelt |
| sie/Sie | haben geferkelt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte geferkelt |
|---|---|
| du | hattest geferkelt |
| er/sie/es | hatte geferkelt |
| wir | hatten geferkelt |
| ihr | hattet geferkelt |
| sie/Sie | hatten geferkelt |
Futur I
| ich | werde ferkeln |
|---|---|
| du | wirst ferkeln |
| er/sie/es | wird ferkeln |
| wir | werden ferkeln |
| ihr | werdet ferkeln |
| sie/Sie | werden ferkeln |
Futur II
| ich | werde geferkelt haben |
|---|---|
| du | wirst geferkelt haben |
| er/sie/es | wird geferkelt haben |
| wir | werden geferkelt haben |
| ihr | werdet geferkelt haben |
| sie/Sie | werden geferkelt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | ferkle |
|---|---|
| du | ferkelst |
| er/sie/es | ferkle |
| wir | ferkeln |
| ihr | ferkelt |
| sie/Sie | ferkeln |
Perfekt
| ich | habe geferkelt |
|---|---|
| du | habest geferkelt |
| er/sie/es | habe geferkelt |
| wir | haben geferkelt |
| ihr | habet geferkelt |
| sie/Sie | haben geferkelt |
Futur I
| ich | werde ferkeln |
|---|---|
| du | werdest ferkeln |
| er/sie/es | werde ferkeln |
| wir | werden ferkeln |
| ihr | werdet ferkeln |
| sie/Sie | werden ferkeln |
Futur II
| ich | werde geferkelt haben |
|---|---|
| du | werdest geferkelt haben |
| er/sie/es | werde geferkelt haben |
| wir | werden geferkelt haben |
| ihr | werdet geferkelt haben |
| sie/Sie | werden geferkelt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | ferkelte |
|---|---|
| du | ferkeltest |
| er/sie/es | ferkelte |
| wir | ferkelten |
| ihr | ferkeltet |
| sie/Sie | ferkelten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte geferkelt |
|---|---|
| du | hättest geferkelt |
| er/sie/es | hätte geferkelt |
| wir | hätten geferkelt |
| ihr | hättet geferkelt |
| sie/Sie | hätten geferkelt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde ferkeln |
|---|---|
| du | würdest ferkeln |
| er/sie/es | würde ferkeln |
| wir | würden ferkeln |
| ihr | würdet ferkeln |
| sie/Sie | würden ferkeln |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde geferkelt haben |
|---|---|
| du | würdest geferkelt haben |
| er/sie/es | würde geferkelt haben |
| wir | würden geferkelt haben |
| ihr | würdet geferkelt haben |
| sie/Sie | würden geferkelt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „ferkeln“
- Die Sau ferkelt zweimal im Jahr.
- Unsere beste Zuchtsau hat gestern geferkelt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm ferkel- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (ferkelte), das Partizip II endet auf -t (geferkelt).
- Verb auf -eln: In der 1. Person Singular entfällt das e des Stamms (ich ferkle); die 1. und 3. Person Plural enden auf -n statt -en (wir ferkeln).