- Startseite
- Verben A–Z
- H
- hangeln
hangeln konjugieren
„hangeln“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben oder sein gebildet. Stammformen: hangelt · hangelte · hat gehangelt.
- Bedeutung
- sich hängend mit den Händen Griff für Griff fortbewegen
- Englisch
- to move hand over hand
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben / sein
- Niveau
- C1 – gehobener Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | hangle |
|---|---|
| du | hangelst |
| er/sie/es | hangelt |
| wir | hangeln |
| ihr | hangelt |
| sie/Sie | hangeln |
Präteritum
| ich | hangelte |
|---|---|
| du | hangeltest |
| er/sie/es | hangelte |
| wir | hangelten |
| ihr | hangeltet |
| sie/Sie | hangelten |
Perfekt
| ich | habe gehangelt |
|---|---|
| du | hast gehangelt |
| er/sie/es | hat gehangelt |
| wir | haben gehangelt |
| ihr | habt gehangelt |
| sie/Sie | haben gehangelt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte gehangelt |
|---|---|
| du | hattest gehangelt |
| er/sie/es | hatte gehangelt |
| wir | hatten gehangelt |
| ihr | hattet gehangelt |
| sie/Sie | hatten gehangelt |
Futur I
| ich | werde hangeln |
|---|---|
| du | wirst hangeln |
| er/sie/es | wird hangeln |
| wir | werden hangeln |
| ihr | werdet hangeln |
| sie/Sie | werden hangeln |
Futur II
| ich | werde gehangelt haben |
|---|---|
| du | wirst gehangelt haben |
| er/sie/es | wird gehangelt haben |
| wir | werden gehangelt haben |
| ihr | werdet gehangelt haben |
| sie/Sie | werden gehangelt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | hangle |
|---|---|
| du | hangelst |
| er/sie/es | hangle |
| wir | hangeln |
| ihr | hangelt |
| sie/Sie | hangeln |
Perfekt
| ich | habe gehangelt |
|---|---|
| du | habest gehangelt |
| er/sie/es | habe gehangelt |
| wir | haben gehangelt |
| ihr | habet gehangelt |
| sie/Sie | haben gehangelt |
Futur I
| ich | werde hangeln |
|---|---|
| du | werdest hangeln |
| er/sie/es | werde hangeln |
| wir | werden hangeln |
| ihr | werdet hangeln |
| sie/Sie | werden hangeln |
Futur II
| ich | werde gehangelt haben |
|---|---|
| du | werdest gehangelt haben |
| er/sie/es | werde gehangelt haben |
| wir | werden gehangelt haben |
| ihr | werdet gehangelt haben |
| sie/Sie | werden gehangelt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | hangelte |
|---|---|
| du | hangeltest |
| er/sie/es | hangelte |
| wir | hangelten |
| ihr | hangeltet |
| sie/Sie | hangelten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte gehangelt |
|---|---|
| du | hättest gehangelt |
| er/sie/es | hätte gehangelt |
| wir | hätten gehangelt |
| ihr | hättet gehangelt |
| sie/Sie | hätten gehangelt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde hangeln |
|---|---|
| du | würdest hangeln |
| er/sie/es | würde hangeln |
| wir | würden hangeln |
| ihr | würdet hangeln |
| sie/Sie | würden hangeln |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde gehangelt haben |
|---|---|
| du | würdest gehangelt haben |
| er/sie/es | würde gehangelt haben |
| wir | würden gehangelt haben |
| ihr | würdet gehangelt haben |
| sie/Sie | würden gehangelt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „hangeln“
- Der Affe hangelt sich von Ast zu Ast.
- Die Kinder haben sich am Klettergerüst bis zum anderen Ende gehangelt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm hangel- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (hangelte), das Partizip II endet auf -t (gehangelt).
- Verb auf -eln: In der 1. Person Singular entfällt das e des Stamms (ich hangle); die 1. und 3. Person Plural enden auf -n statt -en (wir hangeln).
- Perfekt mit haben oder sein: Üblich ist hat gehangelt. Mit sein wird das Perfekt gebildet, wenn eine Orts- oder Zustandsveränderung gemeint ist; bei einigen Verben ist sein außerdem süddeutsch, österreichisch und schweizerisch üblich. Mehr dazu unter haben oder sein.