- Startseite
- Verben A–Z
- L
- labern
labern konjugieren
„labern“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: labert · laberte · hat gelabert.
- Bedeutung
- (umgangssprachlich) viel und inhaltslos reden
- Englisch
- to babble, to waffle
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- B2 – erweiterter Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | labere |
|---|---|
| du | laberst |
| er/sie/es | labert |
| wir | labern |
| ihr | labert |
| sie/Sie | labern |
Präteritum
| ich | laberte |
|---|---|
| du | labertest |
| er/sie/es | laberte |
| wir | laberten |
| ihr | labertet |
| sie/Sie | laberten |
Perfekt
| ich | habe gelabert |
|---|---|
| du | hast gelabert |
| er/sie/es | hat gelabert |
| wir | haben gelabert |
| ihr | habt gelabert |
| sie/Sie | haben gelabert |
Plusquamperfekt
| ich | hatte gelabert |
|---|---|
| du | hattest gelabert |
| er/sie/es | hatte gelabert |
| wir | hatten gelabert |
| ihr | hattet gelabert |
| sie/Sie | hatten gelabert |
Futur I
| ich | werde labern |
|---|---|
| du | wirst labern |
| er/sie/es | wird labern |
| wir | werden labern |
| ihr | werdet labern |
| sie/Sie | werden labern |
Futur II
| ich | werde gelabert haben |
|---|---|
| du | wirst gelabert haben |
| er/sie/es | wird gelabert haben |
| wir | werden gelabert haben |
| ihr | werdet gelabert haben |
| sie/Sie | werden gelabert haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | labere |
|---|---|
| du | laberst |
| er/sie/es | labere |
| wir | labern |
| ihr | labert |
| sie/Sie | labern |
Perfekt
| ich | habe gelabert |
|---|---|
| du | habest gelabert |
| er/sie/es | habe gelabert |
| wir | haben gelabert |
| ihr | habet gelabert |
| sie/Sie | haben gelabert |
Futur I
| ich | werde labern |
|---|---|
| du | werdest labern |
| er/sie/es | werde labern |
| wir | werden labern |
| ihr | werdet labern |
| sie/Sie | werden labern |
Futur II
| ich | werde gelabert haben |
|---|---|
| du | werdest gelabert haben |
| er/sie/es | werde gelabert haben |
| wir | werden gelabert haben |
| ihr | werdet gelabert haben |
| sie/Sie | werden gelabert haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | laberte |
|---|---|
| du | labertest |
| er/sie/es | laberte |
| wir | laberten |
| ihr | labertet |
| sie/Sie | laberten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte gelabert |
|---|---|
| du | hättest gelabert |
| er/sie/es | hätte gelabert |
| wir | hätten gelabert |
| ihr | hättet gelabert |
| sie/Sie | hätten gelabert |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde labern |
|---|---|
| du | würdest labern |
| er/sie/es | würde labern |
| wir | würden labern |
| ihr | würdet labern |
| sie/Sie | würden labern |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde gelabert haben |
|---|---|
| du | würdest gelabert haben |
| er/sie/es | würde gelabert haben |
| wir | würden gelabert haben |
| ihr | würdet gelabert haben |
| sie/Sie | würden gelabert haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „labern“
- Er labert schon wieder stundenlang über Fußball.
- Hör auf, so einen Unsinn zu labern!
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm laber- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (laberte), das Partizip II endet auf -t (gelabert).
- Verb auf -ern: Die 1. und 3. Person Plural enden auf -n statt -en (wir labern, sie labern); in der 1. Person Singular heißt es ich labere.
Wortfamilie: Verben mit „labern“
Von „labern“ abgeleitete Verben werden nach demselben Muster konjugiert: