- Startseite
- Verben A–Z
- M
- mümmeln
mümmeln konjugieren
„mümmeln“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: mümmelt · mümmelte · hat gemümmelt.
- Bedeutung
- mit kleinen, schnellen Kaubewegungen fressen oder essen
- Englisch
- to nibble, to munch
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C2 – seltener oder fachsprachlicher Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | mümmle |
|---|---|
| du | mümmelst |
| er/sie/es | mümmelt |
| wir | mümmeln |
| ihr | mümmelt |
| sie/Sie | mümmeln |
Präteritum
| ich | mümmelte |
|---|---|
| du | mümmeltest |
| er/sie/es | mümmelte |
| wir | mümmelten |
| ihr | mümmeltet |
| sie/Sie | mümmelten |
Perfekt
| ich | habe gemümmelt |
|---|---|
| du | hast gemümmelt |
| er/sie/es | hat gemümmelt |
| wir | haben gemümmelt |
| ihr | habt gemümmelt |
| sie/Sie | haben gemümmelt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte gemümmelt |
|---|---|
| du | hattest gemümmelt |
| er/sie/es | hatte gemümmelt |
| wir | hatten gemümmelt |
| ihr | hattet gemümmelt |
| sie/Sie | hatten gemümmelt |
Futur I
| ich | werde mümmeln |
|---|---|
| du | wirst mümmeln |
| er/sie/es | wird mümmeln |
| wir | werden mümmeln |
| ihr | werdet mümmeln |
| sie/Sie | werden mümmeln |
Futur II
| ich | werde gemümmelt haben |
|---|---|
| du | wirst gemümmelt haben |
| er/sie/es | wird gemümmelt haben |
| wir | werden gemümmelt haben |
| ihr | werdet gemümmelt haben |
| sie/Sie | werden gemümmelt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | mümmle |
|---|---|
| du | mümmelst |
| er/sie/es | mümmle |
| wir | mümmeln |
| ihr | mümmelt |
| sie/Sie | mümmeln |
Perfekt
| ich | habe gemümmelt |
|---|---|
| du | habest gemümmelt |
| er/sie/es | habe gemümmelt |
| wir | haben gemümmelt |
| ihr | habet gemümmelt |
| sie/Sie | haben gemümmelt |
Futur I
| ich | werde mümmeln |
|---|---|
| du | werdest mümmeln |
| er/sie/es | werde mümmeln |
| wir | werden mümmeln |
| ihr | werdet mümmeln |
| sie/Sie | werden mümmeln |
Futur II
| ich | werde gemümmelt haben |
|---|---|
| du | werdest gemümmelt haben |
| er/sie/es | werde gemümmelt haben |
| wir | werden gemümmelt haben |
| ihr | werdet gemümmelt haben |
| sie/Sie | werden gemümmelt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | mümmelte |
|---|---|
| du | mümmeltest |
| er/sie/es | mümmelte |
| wir | mümmelten |
| ihr | mümmeltet |
| sie/Sie | mümmelten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte gemümmelt |
|---|---|
| du | hättest gemümmelt |
| er/sie/es | hätte gemümmelt |
| wir | hätten gemümmelt |
| ihr | hättet gemümmelt |
| sie/Sie | hätten gemümmelt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde mümmeln |
|---|---|
| du | würdest mümmeln |
| er/sie/es | würde mümmeln |
| wir | würden mümmeln |
| ihr | würdet mümmeln |
| sie/Sie | würden mümmeln |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde gemümmelt haben |
|---|---|
| du | würdest gemümmelt haben |
| er/sie/es | würde gemümmelt haben |
| wir | würden gemümmelt haben |
| ihr | würdet gemümmelt haben |
| sie/Sie | würden gemümmelt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „mümmeln“
- Das Kaninchen mümmelt an einem Salatblatt.
- Der alte Mann hat zufrieden an seinem Brot gemümmelt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm mümmel- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (mümmelte), das Partizip II endet auf -t (gemümmelt).
- Verb auf -eln: In der 1. Person Singular entfällt das e des Stamms (ich mümmle); die 1. und 3. Person Plural enden auf -n statt -en (wir mümmeln).