- Startseite
- Verben A–Z
- P
- parlieren
parlieren konjugieren
„parlieren“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: parliert · parlierte · hat parliert.
- Bedeutung
- (bildungssprachlich) leicht und gewandt plaudern, besonders in einer Fremdsprache
- Englisch
- to converse, to chat
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C2 – seltener oder fachsprachlicher Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | parliere |
|---|---|
| du | parlierst |
| er/sie/es | parliert |
| wir | parlieren |
| ihr | parliert |
| sie/Sie | parlieren |
Präteritum
| ich | parlierte |
|---|---|
| du | parliertest |
| er/sie/es | parlierte |
| wir | parlierten |
| ihr | parliertet |
| sie/Sie | parlierten |
Perfekt
| ich | habe parliert |
|---|---|
| du | hast parliert |
| er/sie/es | hat parliert |
| wir | haben parliert |
| ihr | habt parliert |
| sie/Sie | haben parliert |
Plusquamperfekt
| ich | hatte parliert |
|---|---|
| du | hattest parliert |
| er/sie/es | hatte parliert |
| wir | hatten parliert |
| ihr | hattet parliert |
| sie/Sie | hatten parliert |
Futur I
| ich | werde parlieren |
|---|---|
| du | wirst parlieren |
| er/sie/es | wird parlieren |
| wir | werden parlieren |
| ihr | werdet parlieren |
| sie/Sie | werden parlieren |
Futur II
| ich | werde parliert haben |
|---|---|
| du | wirst parliert haben |
| er/sie/es | wird parliert haben |
| wir | werden parliert haben |
| ihr | werdet parliert haben |
| sie/Sie | werden parliert haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | parliere |
|---|---|
| du | parlierest |
| er/sie/es | parliere |
| wir | parlieren |
| ihr | parlieret |
| sie/Sie | parlieren |
Perfekt
| ich | habe parliert |
|---|---|
| du | habest parliert |
| er/sie/es | habe parliert |
| wir | haben parliert |
| ihr | habet parliert |
| sie/Sie | haben parliert |
Futur I
| ich | werde parlieren |
|---|---|
| du | werdest parlieren |
| er/sie/es | werde parlieren |
| wir | werden parlieren |
| ihr | werdet parlieren |
| sie/Sie | werden parlieren |
Futur II
| ich | werde parliert haben |
|---|---|
| du | werdest parliert haben |
| er/sie/es | werde parliert haben |
| wir | werden parliert haben |
| ihr | werdet parliert haben |
| sie/Sie | werden parliert haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | parlierte |
|---|---|
| du | parliertest |
| er/sie/es | parlierte |
| wir | parlierten |
| ihr | parliertet |
| sie/Sie | parlierten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte parliert |
|---|---|
| du | hättest parliert |
| er/sie/es | hätte parliert |
| wir | hätten parliert |
| ihr | hättet parliert |
| sie/Sie | hätten parliert |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde parlieren |
|---|---|
| du | würdest parlieren |
| er/sie/es | würde parlieren |
| wir | würden parlieren |
| ihr | würdet parlieren |
| sie/Sie | würden parlieren |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde parliert haben |
|---|---|
| du | würdest parliert haben |
| er/sie/es | würde parliert haben |
| wir | würden parliert haben |
| ihr | würdet parliert haben |
| sie/Sie | würden parliert haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „parlieren“
- Sie parliert mühelos auf Französisch mit den Gästen.
- Bei Tisch wurde angeregt über Kunst und Politik parliert.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm parlier- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (parlierte), das Partizip II endet auf -t (parliert).
- Verb auf -ieren: Das Partizip II wird ohne ge- gebildet: parliert.