- Startseite
- Verben A–Z
- P
- popeln
popeln konjugieren
„popeln“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: popelt · popelte · hat gepopelt.
- Bedeutung
- (umgangssprachlich) mit dem Finger in der Nase bohren
- Englisch
- to pick one's nose
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C1 – gehobener Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | pople |
|---|---|
| du | popelst |
| er/sie/es | popelt |
| wir | popeln |
| ihr | popelt |
| sie/Sie | popeln |
Präteritum
| ich | popelte |
|---|---|
| du | popeltest |
| er/sie/es | popelte |
| wir | popelten |
| ihr | popeltet |
| sie/Sie | popelten |
Perfekt
| ich | habe gepopelt |
|---|---|
| du | hast gepopelt |
| er/sie/es | hat gepopelt |
| wir | haben gepopelt |
| ihr | habt gepopelt |
| sie/Sie | haben gepopelt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte gepopelt |
|---|---|
| du | hattest gepopelt |
| er/sie/es | hatte gepopelt |
| wir | hatten gepopelt |
| ihr | hattet gepopelt |
| sie/Sie | hatten gepopelt |
Futur I
| ich | werde popeln |
|---|---|
| du | wirst popeln |
| er/sie/es | wird popeln |
| wir | werden popeln |
| ihr | werdet popeln |
| sie/Sie | werden popeln |
Futur II
| ich | werde gepopelt haben |
|---|---|
| du | wirst gepopelt haben |
| er/sie/es | wird gepopelt haben |
| wir | werden gepopelt haben |
| ihr | werdet gepopelt haben |
| sie/Sie | werden gepopelt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | pople |
|---|---|
| du | popelst |
| er/sie/es | pople |
| wir | popeln |
| ihr | popelt |
| sie/Sie | popeln |
Perfekt
| ich | habe gepopelt |
|---|---|
| du | habest gepopelt |
| er/sie/es | habe gepopelt |
| wir | haben gepopelt |
| ihr | habet gepopelt |
| sie/Sie | haben gepopelt |
Futur I
| ich | werde popeln |
|---|---|
| du | werdest popeln |
| er/sie/es | werde popeln |
| wir | werden popeln |
| ihr | werdet popeln |
| sie/Sie | werden popeln |
Futur II
| ich | werde gepopelt haben |
|---|---|
| du | werdest gepopelt haben |
| er/sie/es | werde gepopelt haben |
| wir | werden gepopelt haben |
| ihr | werdet gepopelt haben |
| sie/Sie | werden gepopelt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | popelte |
|---|---|
| du | popeltest |
| er/sie/es | popelte |
| wir | popelten |
| ihr | popeltet |
| sie/Sie | popelten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte gepopelt |
|---|---|
| du | hättest gepopelt |
| er/sie/es | hätte gepopelt |
| wir | hätten gepopelt |
| ihr | hättet gepopelt |
| sie/Sie | hätten gepopelt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde popeln |
|---|---|
| du | würdest popeln |
| er/sie/es | würde popeln |
| wir | würden popeln |
| ihr | würdet popeln |
| sie/Sie | würden popeln |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde gepopelt haben |
|---|---|
| du | würdest gepopelt haben |
| er/sie/es | würde gepopelt haben |
| wir | würden gepopelt haben |
| ihr | würdet gepopelt haben |
| sie/Sie | würden gepopelt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „popeln“
- Der Junge popelt gedankenverloren in der Nase.
- Hör auf, du hast schon wieder gepopelt!
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm popel- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (popelte), das Partizip II endet auf -t (gepopelt).
- Verb auf -eln: In der 1. Person Singular entfällt das e des Stamms (ich pople); die 1. und 3. Person Plural enden auf -n statt -en (wir popeln).