- Startseite
- Verben A–Z
- P
- prangen
prangen konjugieren
„prangen“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: prangt · prangte · hat geprangt.
- Bedeutung
- (gehoben) auffällig angebracht sein; in voller Schönheit leuchten
- Englisch
- to be resplendent, to be emblazoned
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C1 – gehobener Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | prange |
|---|---|
| du | prangst |
| er/sie/es | prangt |
| wir | prangen |
| ihr | prangt |
| sie/Sie | prangen |
Präteritum
| ich | prangte |
|---|---|
| du | prangtest |
| er/sie/es | prangte |
| wir | prangten |
| ihr | prangtet |
| sie/Sie | prangten |
Perfekt
| ich | habe geprangt |
|---|---|
| du | hast geprangt |
| er/sie/es | hat geprangt |
| wir | haben geprangt |
| ihr | habt geprangt |
| sie/Sie | haben geprangt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte geprangt |
|---|---|
| du | hattest geprangt |
| er/sie/es | hatte geprangt |
| wir | hatten geprangt |
| ihr | hattet geprangt |
| sie/Sie | hatten geprangt |
Futur I
| ich | werde prangen |
|---|---|
| du | wirst prangen |
| er/sie/es | wird prangen |
| wir | werden prangen |
| ihr | werdet prangen |
| sie/Sie | werden prangen |
Futur II
| ich | werde geprangt haben |
|---|---|
| du | wirst geprangt haben |
| er/sie/es | wird geprangt haben |
| wir | werden geprangt haben |
| ihr | werdet geprangt haben |
| sie/Sie | werden geprangt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | prange |
|---|---|
| du | prangest |
| er/sie/es | prange |
| wir | prangen |
| ihr | pranget |
| sie/Sie | prangen |
Perfekt
| ich | habe geprangt |
|---|---|
| du | habest geprangt |
| er/sie/es | habe geprangt |
| wir | haben geprangt |
| ihr | habet geprangt |
| sie/Sie | haben geprangt |
Futur I
| ich | werde prangen |
|---|---|
| du | werdest prangen |
| er/sie/es | werde prangen |
| wir | werden prangen |
| ihr | werdet prangen |
| sie/Sie | werden prangen |
Futur II
| ich | werde geprangt haben |
|---|---|
| du | werdest geprangt haben |
| er/sie/es | werde geprangt haben |
| wir | werden geprangt haben |
| ihr | werdet geprangt haben |
| sie/Sie | werden geprangt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | prangte |
|---|---|
| du | prangtest |
| er/sie/es | prangte |
| wir | prangten |
| ihr | prangtet |
| sie/Sie | prangten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte geprangt |
|---|---|
| du | hättest geprangt |
| er/sie/es | hätte geprangt |
| wir | hätten geprangt |
| ihr | hättet geprangt |
| sie/Sie | hätten geprangt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde prangen |
|---|---|
| du | würdest prangen |
| er/sie/es | würde prangen |
| wir | würden prangen |
| ihr | würdet prangen |
| sie/Sie | würden prangen |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde geprangt haben |
|---|---|
| du | würdest geprangt haben |
| er/sie/es | würde geprangt haben |
| wir | würden geprangt haben |
| ihr | würdet geprangt haben |
| sie/Sie | würden geprangt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „prangen“
- Auf der Titelseite prangt ein großes Foto des Siegers.
- Über dem Portal hatte jahrhundertelang das Wappen der Familie geprangt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm prang- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (prangte), das Partizip II endet auf -t (geprangt).