- Startseite
- Verben A–Z
- Q
- quaken
quaken konjugieren
„quaken“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: quakt · quakte · hat gequakt.
- Bedeutung
- die für Frösche und Enten typischen Laute von sich geben
- Englisch
- to croak, to quack
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- B2 – erweiterter Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | quake |
|---|---|
| du | quakst |
| er/sie/es | quakt |
| wir | quaken |
| ihr | quakt |
| sie/Sie | quaken |
Präteritum
| ich | quakte |
|---|---|
| du | quaktest |
| er/sie/es | quakte |
| wir | quakten |
| ihr | quaktet |
| sie/Sie | quakten |
Perfekt
| ich | habe gequakt |
|---|---|
| du | hast gequakt |
| er/sie/es | hat gequakt |
| wir | haben gequakt |
| ihr | habt gequakt |
| sie/Sie | haben gequakt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte gequakt |
|---|---|
| du | hattest gequakt |
| er/sie/es | hatte gequakt |
| wir | hatten gequakt |
| ihr | hattet gequakt |
| sie/Sie | hatten gequakt |
Futur I
| ich | werde quaken |
|---|---|
| du | wirst quaken |
| er/sie/es | wird quaken |
| wir | werden quaken |
| ihr | werdet quaken |
| sie/Sie | werden quaken |
Futur II
| ich | werde gequakt haben |
|---|---|
| du | wirst gequakt haben |
| er/sie/es | wird gequakt haben |
| wir | werden gequakt haben |
| ihr | werdet gequakt haben |
| sie/Sie | werden gequakt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | quake |
|---|---|
| du | quakest |
| er/sie/es | quake |
| wir | quaken |
| ihr | quaket |
| sie/Sie | quaken |
Perfekt
| ich | habe gequakt |
|---|---|
| du | habest gequakt |
| er/sie/es | habe gequakt |
| wir | haben gequakt |
| ihr | habet gequakt |
| sie/Sie | haben gequakt |
Futur I
| ich | werde quaken |
|---|---|
| du | werdest quaken |
| er/sie/es | werde quaken |
| wir | werden quaken |
| ihr | werdet quaken |
| sie/Sie | werden quaken |
Futur II
| ich | werde gequakt haben |
|---|---|
| du | werdest gequakt haben |
| er/sie/es | werde gequakt haben |
| wir | werden gequakt haben |
| ihr | werdet gequakt haben |
| sie/Sie | werden gequakt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | quakte |
|---|---|
| du | quaktest |
| er/sie/es | quakte |
| wir | quakten |
| ihr | quaktet |
| sie/Sie | quakten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte gequakt |
|---|---|
| du | hättest gequakt |
| er/sie/es | hätte gequakt |
| wir | hätten gequakt |
| ihr | hättet gequakt |
| sie/Sie | hätten gequakt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde quaken |
|---|---|
| du | würdest quaken |
| er/sie/es | würde quaken |
| wir | würden quaken |
| ihr | würdet quaken |
| sie/Sie | würden quaken |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde gequakt haben |
|---|---|
| du | würdest gequakt haben |
| er/sie/es | würde gequakt haben |
| wir | würden gequakt haben |
| ihr | würdet gequakt haben |
| sie/Sie | würden gequakt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „quaken“
- Am Teich quaken abends die Frösche.
- Die Enten haben laut gequakt, als wir näher kamen.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm quak- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (quakte), das Partizip II endet auf -t (gequakt).