- Startseite
- Verben A–Z
- Q
- quengeln
quengeln konjugieren
„quengeln“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: quengelt · quengelte · hat gequengelt.
- Bedeutung
- (umgangssprachlich) weinerlich und anhaltend um etwas betteln oder klagen
- Englisch
- to whine
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- B2 – erweiterter Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | quengle |
|---|---|
| du | quengelst |
| er/sie/es | quengelt |
| wir | quengeln |
| ihr | quengelt |
| sie/Sie | quengeln |
Präteritum
| ich | quengelte |
|---|---|
| du | quengeltest |
| er/sie/es | quengelte |
| wir | quengelten |
| ihr | quengeltet |
| sie/Sie | quengelten |
Perfekt
| ich | habe gequengelt |
|---|---|
| du | hast gequengelt |
| er/sie/es | hat gequengelt |
| wir | haben gequengelt |
| ihr | habt gequengelt |
| sie/Sie | haben gequengelt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte gequengelt |
|---|---|
| du | hattest gequengelt |
| er/sie/es | hatte gequengelt |
| wir | hatten gequengelt |
| ihr | hattet gequengelt |
| sie/Sie | hatten gequengelt |
Futur I
| ich | werde quengeln |
|---|---|
| du | wirst quengeln |
| er/sie/es | wird quengeln |
| wir | werden quengeln |
| ihr | werdet quengeln |
| sie/Sie | werden quengeln |
Futur II
| ich | werde gequengelt haben |
|---|---|
| du | wirst gequengelt haben |
| er/sie/es | wird gequengelt haben |
| wir | werden gequengelt haben |
| ihr | werdet gequengelt haben |
| sie/Sie | werden gequengelt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | quengle |
|---|---|
| du | quengelst |
| er/sie/es | quengle |
| wir | quengeln |
| ihr | quengelt |
| sie/Sie | quengeln |
Perfekt
| ich | habe gequengelt |
|---|---|
| du | habest gequengelt |
| er/sie/es | habe gequengelt |
| wir | haben gequengelt |
| ihr | habet gequengelt |
| sie/Sie | haben gequengelt |
Futur I
| ich | werde quengeln |
|---|---|
| du | werdest quengeln |
| er/sie/es | werde quengeln |
| wir | werden quengeln |
| ihr | werdet quengeln |
| sie/Sie | werden quengeln |
Futur II
| ich | werde gequengelt haben |
|---|---|
| du | werdest gequengelt haben |
| er/sie/es | werde gequengelt haben |
| wir | werden gequengelt haben |
| ihr | werdet gequengelt haben |
| sie/Sie | werden gequengelt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | quengelte |
|---|---|
| du | quengeltest |
| er/sie/es | quengelte |
| wir | quengelten |
| ihr | quengeltet |
| sie/Sie | quengelten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte gequengelt |
|---|---|
| du | hättest gequengelt |
| er/sie/es | hätte gequengelt |
| wir | hätten gequengelt |
| ihr | hättet gequengelt |
| sie/Sie | hätten gequengelt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde quengeln |
|---|---|
| du | würdest quengeln |
| er/sie/es | würde quengeln |
| wir | würden quengeln |
| ihr | würdet quengeln |
| sie/Sie | würden quengeln |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde gequengelt haben |
|---|---|
| du | würdest gequengelt haben |
| er/sie/es | würde gequengelt haben |
| wir | würden gequengelt haben |
| ihr | würdet gequengelt haben |
| sie/Sie | würden gequengelt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „quengeln“
- Das Kind quengelt, weil es ein Eis haben will.
- Die Kleine hat so lange gequengelt, bis sie aufbleiben durfte.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm quengel- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (quengelte), das Partizip II endet auf -t (gequengelt).
- Verb auf -eln: In der 1. Person Singular entfällt das e des Stamms (ich quengle); die 1. und 3. Person Plural enden auf -n statt -en (wir quengeln).