- Startseite
- Verben A–Z
- S
- spuren
spuren konjugieren
„spuren“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: spurt · spurte · hat gespurt.
- Bedeutung
- umgangssprachlich tun, was verlangt wird; im Schnee eine Spur anlegen
- Englisch
- to toe the line, to make a track
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C1 – gehobener Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | spure |
|---|---|
| du | spurst |
| er/sie/es | spurt |
| wir | spuren |
| ihr | spurt |
| sie/Sie | spuren |
Präteritum
| ich | spurte |
|---|---|
| du | spurtest |
| er/sie/es | spurte |
| wir | spurten |
| ihr | spurtet |
| sie/Sie | spurten |
Perfekt
| ich | habe gespurt |
|---|---|
| du | hast gespurt |
| er/sie/es | hat gespurt |
| wir | haben gespurt |
| ihr | habt gespurt |
| sie/Sie | haben gespurt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte gespurt |
|---|---|
| du | hattest gespurt |
| er/sie/es | hatte gespurt |
| wir | hatten gespurt |
| ihr | hattet gespurt |
| sie/Sie | hatten gespurt |
Futur I
| ich | werde spuren |
|---|---|
| du | wirst spuren |
| er/sie/es | wird spuren |
| wir | werden spuren |
| ihr | werdet spuren |
| sie/Sie | werden spuren |
Futur II
| ich | werde gespurt haben |
|---|---|
| du | wirst gespurt haben |
| er/sie/es | wird gespurt haben |
| wir | werden gespurt haben |
| ihr | werdet gespurt haben |
| sie/Sie | werden gespurt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | spure |
|---|---|
| du | spurest |
| er/sie/es | spure |
| wir | spuren |
| ihr | spuret |
| sie/Sie | spuren |
Perfekt
| ich | habe gespurt |
|---|---|
| du | habest gespurt |
| er/sie/es | habe gespurt |
| wir | haben gespurt |
| ihr | habet gespurt |
| sie/Sie | haben gespurt |
Futur I
| ich | werde spuren |
|---|---|
| du | werdest spuren |
| er/sie/es | werde spuren |
| wir | werden spuren |
| ihr | werdet spuren |
| sie/Sie | werden spuren |
Futur II
| ich | werde gespurt haben |
|---|---|
| du | werdest gespurt haben |
| er/sie/es | werde gespurt haben |
| wir | werden gespurt haben |
| ihr | werdet gespurt haben |
| sie/Sie | werden gespurt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | spurte |
|---|---|
| du | spurtest |
| er/sie/es | spurte |
| wir | spurten |
| ihr | spurtet |
| sie/Sie | spurten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte gespurt |
|---|---|
| du | hättest gespurt |
| er/sie/es | hätte gespurt |
| wir | hätten gespurt |
| ihr | hättet gespurt |
| sie/Sie | hätten gespurt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde spuren |
|---|---|
| du | würdest spuren |
| er/sie/es | würde spuren |
| wir | würden spuren |
| ihr | würdet spuren |
| sie/Sie | würden spuren |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde gespurt haben |
|---|---|
| du | würdest gespurt haben |
| er/sie/es | würde gespurt haben |
| wir | würden gespurt haben |
| ihr | würdet gespurt haben |
| sie/Sie | würden gespurt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „spuren“
- Wer bei diesem Trainer nicht spurt, sitzt auf der Bank.
- Die Loipe wurde heute Morgen frisch gespurt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm spur- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (spurte), das Partizip II endet auf -t (gespurt).