- Startseite
- Verben A–Z
- V
- verjubeln
verjubeln konjugieren
„verjubeln“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: verjubelt · verjubelte · hat verjubelt.
- Bedeutung
- (umgangssprachlich) Geld leichtsinnig für Vergnügungen ausgeben
- Englisch
- to blow (money)
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C2 – seltener oder fachsprachlicher Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | verjuble |
|---|---|
| du | verjubelst |
| er/sie/es | verjubelt |
| wir | verjubeln |
| ihr | verjubelt |
| sie/Sie | verjubeln |
Präteritum
| ich | verjubelte |
|---|---|
| du | verjubeltest |
| er/sie/es | verjubelte |
| wir | verjubelten |
| ihr | verjubeltet |
| sie/Sie | verjubelten |
Perfekt
| ich | habe verjubelt |
|---|---|
| du | hast verjubelt |
| er/sie/es | hat verjubelt |
| wir | haben verjubelt |
| ihr | habt verjubelt |
| sie/Sie | haben verjubelt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte verjubelt |
|---|---|
| du | hattest verjubelt |
| er/sie/es | hatte verjubelt |
| wir | hatten verjubelt |
| ihr | hattet verjubelt |
| sie/Sie | hatten verjubelt |
Futur I
| ich | werde verjubeln |
|---|---|
| du | wirst verjubeln |
| er/sie/es | wird verjubeln |
| wir | werden verjubeln |
| ihr | werdet verjubeln |
| sie/Sie | werden verjubeln |
Futur II
| ich | werde verjubelt haben |
|---|---|
| du | wirst verjubelt haben |
| er/sie/es | wird verjubelt haben |
| wir | werden verjubelt haben |
| ihr | werdet verjubelt haben |
| sie/Sie | werden verjubelt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | verjuble |
|---|---|
| du | verjubelst |
| er/sie/es | verjuble |
| wir | verjubeln |
| ihr | verjubelt |
| sie/Sie | verjubeln |
Perfekt
| ich | habe verjubelt |
|---|---|
| du | habest verjubelt |
| er/sie/es | habe verjubelt |
| wir | haben verjubelt |
| ihr | habet verjubelt |
| sie/Sie | haben verjubelt |
Futur I
| ich | werde verjubeln |
|---|---|
| du | werdest verjubeln |
| er/sie/es | werde verjubeln |
| wir | werden verjubeln |
| ihr | werdet verjubeln |
| sie/Sie | werden verjubeln |
Futur II
| ich | werde verjubelt haben |
|---|---|
| du | werdest verjubelt haben |
| er/sie/es | werde verjubelt haben |
| wir | werden verjubelt haben |
| ihr | werdet verjubelt haben |
| sie/Sie | werden verjubelt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | verjubelte |
|---|---|
| du | verjubeltest |
| er/sie/es | verjubelte |
| wir | verjubelten |
| ihr | verjubeltet |
| sie/Sie | verjubelten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte verjubelt |
|---|---|
| du | hättest verjubelt |
| er/sie/es | hätte verjubelt |
| wir | hätten verjubelt |
| ihr | hättet verjubelt |
| sie/Sie | hätten verjubelt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde verjubeln |
|---|---|
| du | würdest verjubeln |
| er/sie/es | würde verjubeln |
| wir | würden verjubeln |
| ihr | würdet verjubeln |
| sie/Sie | würden verjubeln |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde verjubelt haben |
|---|---|
| du | würdest verjubelt haben |
| er/sie/es | würde verjubelt haben |
| wir | würden verjubelt haben |
| ihr | würdet verjubelt haben |
| sie/Sie | würden verjubelt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „verjubeln“
- Er verjubelt sein Gehalt in wenigen Tagen.
- Sie haben den ganzen Lottogewinn in einem Jahr verjubelt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm verjubel- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (verjubelte), das Partizip II endet auf -t (verjubelt).
- Verb auf -eln: In der 1. Person Singular entfällt das e des Stamms (ich verjuble); die 1. und 3. Person Plural enden auf -n statt -en (wir verjubeln).
- Untrennbares Präfix ver-: Das Präfix ist unbetont und bleibt immer am Verb; das Partizip II wird ohne ge- gebildet: verjubelt.
Wortfamilie: Verben mit „jubeln“
„verjubeln“ ist von jubeln abgeleitet und wird genauso konjugiert. Weitere Verben der Familie: