- Startseite
- Verben A–Z
- V
- verleiden
verleiden konjugieren
„verleiden“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: verleidet · verleidete · hat verleidet.
- Bedeutung
- jemandem die Freude an etwas nehmen
- Englisch
- to spoil, to put off
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C1 – gehobener Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | verleide |
|---|---|
| du | verleidest |
| er/sie/es | verleidet |
| wir | verleiden |
| ihr | verleidet |
| sie/Sie | verleiden |
Präteritum
| ich | verleidete |
|---|---|
| du | verleidetest |
| er/sie/es | verleidete |
| wir | verleideten |
| ihr | verleidetet |
| sie/Sie | verleideten |
Perfekt
| ich | habe verleidet |
|---|---|
| du | hast verleidet |
| er/sie/es | hat verleidet |
| wir | haben verleidet |
| ihr | habt verleidet |
| sie/Sie | haben verleidet |
Plusquamperfekt
| ich | hatte verleidet |
|---|---|
| du | hattest verleidet |
| er/sie/es | hatte verleidet |
| wir | hatten verleidet |
| ihr | hattet verleidet |
| sie/Sie | hatten verleidet |
Futur I
| ich | werde verleiden |
|---|---|
| du | wirst verleiden |
| er/sie/es | wird verleiden |
| wir | werden verleiden |
| ihr | werdet verleiden |
| sie/Sie | werden verleiden |
Futur II
| ich | werde verleidet haben |
|---|---|
| du | wirst verleidet haben |
| er/sie/es | wird verleidet haben |
| wir | werden verleidet haben |
| ihr | werdet verleidet haben |
| sie/Sie | werden verleidet haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | verleide |
|---|---|
| du | verleidest |
| er/sie/es | verleide |
| wir | verleiden |
| ihr | verleidet |
| sie/Sie | verleiden |
Perfekt
| ich | habe verleidet |
|---|---|
| du | habest verleidet |
| er/sie/es | habe verleidet |
| wir | haben verleidet |
| ihr | habet verleidet |
| sie/Sie | haben verleidet |
Futur I
| ich | werde verleiden |
|---|---|
| du | werdest verleiden |
| er/sie/es | werde verleiden |
| wir | werden verleiden |
| ihr | werdet verleiden |
| sie/Sie | werden verleiden |
Futur II
| ich | werde verleidet haben |
|---|---|
| du | werdest verleidet haben |
| er/sie/es | werde verleidet haben |
| wir | werden verleidet haben |
| ihr | werdet verleidet haben |
| sie/Sie | werden verleidet haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | verleidete |
|---|---|
| du | verleidetest |
| er/sie/es | verleidete |
| wir | verleideten |
| ihr | verleidetet |
| sie/Sie | verleideten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte verleidet |
|---|---|
| du | hättest verleidet |
| er/sie/es | hätte verleidet |
| wir | hätten verleidet |
| ihr | hättet verleidet |
| sie/Sie | hätten verleidet |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde verleiden |
|---|---|
| du | würdest verleiden |
| er/sie/es | würde verleiden |
| wir | würden verleiden |
| ihr | würdet verleiden |
| sie/Sie | würden verleiden |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde verleidet haben |
|---|---|
| du | würdest verleidet haben |
| er/sie/es | würde verleidet haben |
| wir | würden verleidet haben |
| ihr | würdet verleidet haben |
| sie/Sie | würden verleidet haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „verleiden“
- Der Lärm verleidet mir die Arbeit im Garten.
- Das Regenwetter hat uns den Urlaub verleidet.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm verleid- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (verleidete), das Partizip II endet auf -t (verleidet).
- e-Erweiterung: Weil der Stamm auf -d endet, wird vor den Endungen -st und -t ein e eingefügt: du verleidest, er/sie/es verleidet, ihr verleidet.
- Untrennbares Präfix ver-: Das Präfix ist unbetont und bleibt immer am Verb; das Partizip II wird ohne ge- gebildet: verleidet.