- Startseite
- Verben A–Z
- W
- wölben
wölben konjugieren
„wölben“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: wölbt · wölbte · hat gewölbt.
- Bedeutung
- bogenförmig gestalten; (sich wölben) sich bogenförmig spannen
- Englisch
- to arch, to curve
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C1 – gehobener Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | wölbe |
|---|---|
| du | wölbst |
| er/sie/es | wölbt |
| wir | wölben |
| ihr | wölbt |
| sie/Sie | wölben |
Präteritum
| ich | wölbte |
|---|---|
| du | wölbtest |
| er/sie/es | wölbte |
| wir | wölbten |
| ihr | wölbtet |
| sie/Sie | wölbten |
Perfekt
| ich | habe gewölbt |
|---|---|
| du | hast gewölbt |
| er/sie/es | hat gewölbt |
| wir | haben gewölbt |
| ihr | habt gewölbt |
| sie/Sie | haben gewölbt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte gewölbt |
|---|---|
| du | hattest gewölbt |
| er/sie/es | hatte gewölbt |
| wir | hatten gewölbt |
| ihr | hattet gewölbt |
| sie/Sie | hatten gewölbt |
Futur I
| ich | werde wölben |
|---|---|
| du | wirst wölben |
| er/sie/es | wird wölben |
| wir | werden wölben |
| ihr | werdet wölben |
| sie/Sie | werden wölben |
Futur II
| ich | werde gewölbt haben |
|---|---|
| du | wirst gewölbt haben |
| er/sie/es | wird gewölbt haben |
| wir | werden gewölbt haben |
| ihr | werdet gewölbt haben |
| sie/Sie | werden gewölbt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | wölbe |
|---|---|
| du | wölbest |
| er/sie/es | wölbe |
| wir | wölben |
| ihr | wölbet |
| sie/Sie | wölben |
Perfekt
| ich | habe gewölbt |
|---|---|
| du | habest gewölbt |
| er/sie/es | habe gewölbt |
| wir | haben gewölbt |
| ihr | habet gewölbt |
| sie/Sie | haben gewölbt |
Futur I
| ich | werde wölben |
|---|---|
| du | werdest wölben |
| er/sie/es | werde wölben |
| wir | werden wölben |
| ihr | werdet wölben |
| sie/Sie | werden wölben |
Futur II
| ich | werde gewölbt haben |
|---|---|
| du | werdest gewölbt haben |
| er/sie/es | werde gewölbt haben |
| wir | werden gewölbt haben |
| ihr | werdet gewölbt haben |
| sie/Sie | werden gewölbt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | wölbte |
|---|---|
| du | wölbtest |
| er/sie/es | wölbte |
| wir | wölbten |
| ihr | wölbtet |
| sie/Sie | wölbten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte gewölbt |
|---|---|
| du | hättest gewölbt |
| er/sie/es | hätte gewölbt |
| wir | hätten gewölbt |
| ihr | hättet gewölbt |
| sie/Sie | hätten gewölbt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde wölben |
|---|---|
| du | würdest wölben |
| er/sie/es | würde wölben |
| wir | würden wölben |
| ihr | würdet wölben |
| sie/Sie | würden wölben |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde gewölbt haben |
|---|---|
| du | würdest gewölbt haben |
| er/sie/es | würde gewölbt haben |
| wir | würden gewölbt haben |
| ihr | würdet gewölbt haben |
| sie/Sie | würden gewölbt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „wölben“
- Eine alte Steinbrücke wölbt sich über den Fluss.
- Das Parkett hat sich durch die Nässe gewölbt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm wölb- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (wölbte), das Partizip II endet auf -t (gewölbt).
Wortfamilie: Verben mit „wölben“
Von „wölben“ abgeleitete Verben werden nach demselben Muster konjugiert: