wogen konjugieren
„wogen“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: wogt · wogte · hat gewogt.
- Bedeutung
- (gehoben) sich in großen Wellen auf und ab bewegen
- Englisch
- to surge, to billow
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C2 – seltener oder fachsprachlicher Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | woge |
|---|---|
| du | wogst |
| er/sie/es | wogt |
| wir | wogen |
| ihr | wogt |
| sie/Sie | wogen |
Präteritum
| ich | wogte |
|---|---|
| du | wogtest |
| er/sie/es | wogte |
| wir | wogten |
| ihr | wogtet |
| sie/Sie | wogten |
Perfekt
| ich | habe gewogt |
|---|---|
| du | hast gewogt |
| er/sie/es | hat gewogt |
| wir | haben gewogt |
| ihr | habt gewogt |
| sie/Sie | haben gewogt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte gewogt |
|---|---|
| du | hattest gewogt |
| er/sie/es | hatte gewogt |
| wir | hatten gewogt |
| ihr | hattet gewogt |
| sie/Sie | hatten gewogt |
Futur I
| ich | werde wogen |
|---|---|
| du | wirst wogen |
| er/sie/es | wird wogen |
| wir | werden wogen |
| ihr | werdet wogen |
| sie/Sie | werden wogen |
Futur II
| ich | werde gewogt haben |
|---|---|
| du | wirst gewogt haben |
| er/sie/es | wird gewogt haben |
| wir | werden gewogt haben |
| ihr | werdet gewogt haben |
| sie/Sie | werden gewogt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | woge |
|---|---|
| du | wogest |
| er/sie/es | woge |
| wir | wogen |
| ihr | woget |
| sie/Sie | wogen |
Perfekt
| ich | habe gewogt |
|---|---|
| du | habest gewogt |
| er/sie/es | habe gewogt |
| wir | haben gewogt |
| ihr | habet gewogt |
| sie/Sie | haben gewogt |
Futur I
| ich | werde wogen |
|---|---|
| du | werdest wogen |
| er/sie/es | werde wogen |
| wir | werden wogen |
| ihr | werdet wogen |
| sie/Sie | werden wogen |
Futur II
| ich | werde gewogt haben |
|---|---|
| du | werdest gewogt haben |
| er/sie/es | werde gewogt haben |
| wir | werden gewogt haben |
| ihr | werdet gewogt haben |
| sie/Sie | werden gewogt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | wogte |
|---|---|
| du | wogtest |
| er/sie/es | wogte |
| wir | wogten |
| ihr | wogtet |
| sie/Sie | wogten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte gewogt |
|---|---|
| du | hättest gewogt |
| er/sie/es | hätte gewogt |
| wir | hätten gewogt |
| ihr | hättet gewogt |
| sie/Sie | hätten gewogt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde wogen |
|---|---|
| du | würdest wogen |
| er/sie/es | würde wogen |
| wir | würden wogen |
| ihr | würdet wogen |
| sie/Sie | würden wogen |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde gewogt haben |
|---|---|
| du | würdest gewogt haben |
| er/sie/es | würde gewogt haben |
| wir | würden gewogt haben |
| ihr | würdet gewogt haben |
| sie/Sie | würden gewogt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „wogen“
- Das reife Korn wogt im Sommerwind.
- Die Menschenmenge hat auf dem Platz hin und her gewogt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm wog- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (wogte), das Partizip II endet auf -t (gewogt).