- Startseite
- Verben A–Z
- Z
- zwinkern
zwinkern konjugieren
„zwinkern“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: zwinkert · zwinkerte · hat gezwinkert.
- Bedeutung
- die Augenlider rasch schließen und wieder öffnen, oft als Zeichen
- Englisch
- to wink, to blink
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- B2 – erweiterter Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | zwinkere |
|---|---|
| du | zwinkerst |
| er/sie/es | zwinkert |
| wir | zwinkern |
| ihr | zwinkert |
| sie/Sie | zwinkern |
Präteritum
| ich | zwinkerte |
|---|---|
| du | zwinkertest |
| er/sie/es | zwinkerte |
| wir | zwinkerten |
| ihr | zwinkertet |
| sie/Sie | zwinkerten |
Perfekt
| ich | habe gezwinkert |
|---|---|
| du | hast gezwinkert |
| er/sie/es | hat gezwinkert |
| wir | haben gezwinkert |
| ihr | habt gezwinkert |
| sie/Sie | haben gezwinkert |
Plusquamperfekt
| ich | hatte gezwinkert |
|---|---|
| du | hattest gezwinkert |
| er/sie/es | hatte gezwinkert |
| wir | hatten gezwinkert |
| ihr | hattet gezwinkert |
| sie/Sie | hatten gezwinkert |
Futur I
| ich | werde zwinkern |
|---|---|
| du | wirst zwinkern |
| er/sie/es | wird zwinkern |
| wir | werden zwinkern |
| ihr | werdet zwinkern |
| sie/Sie | werden zwinkern |
Futur II
| ich | werde gezwinkert haben |
|---|---|
| du | wirst gezwinkert haben |
| er/sie/es | wird gezwinkert haben |
| wir | werden gezwinkert haben |
| ihr | werdet gezwinkert haben |
| sie/Sie | werden gezwinkert haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | zwinkere |
|---|---|
| du | zwinkerst |
| er/sie/es | zwinkere |
| wir | zwinkern |
| ihr | zwinkert |
| sie/Sie | zwinkern |
Perfekt
| ich | habe gezwinkert |
|---|---|
| du | habest gezwinkert |
| er/sie/es | habe gezwinkert |
| wir | haben gezwinkert |
| ihr | habet gezwinkert |
| sie/Sie | haben gezwinkert |
Futur I
| ich | werde zwinkern |
|---|---|
| du | werdest zwinkern |
| er/sie/es | werde zwinkern |
| wir | werden zwinkern |
| ihr | werdet zwinkern |
| sie/Sie | werden zwinkern |
Futur II
| ich | werde gezwinkert haben |
|---|---|
| du | werdest gezwinkert haben |
| er/sie/es | werde gezwinkert haben |
| wir | werden gezwinkert haben |
| ihr | werdet gezwinkert haben |
| sie/Sie | werden gezwinkert haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | zwinkerte |
|---|---|
| du | zwinkertest |
| er/sie/es | zwinkerte |
| wir | zwinkerten |
| ihr | zwinkertet |
| sie/Sie | zwinkerten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte gezwinkert |
|---|---|
| du | hättest gezwinkert |
| er/sie/es | hätte gezwinkert |
| wir | hätten gezwinkert |
| ihr | hättet gezwinkert |
| sie/Sie | hätten gezwinkert |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde zwinkern |
|---|---|
| du | würdest zwinkern |
| er/sie/es | würde zwinkern |
| wir | würden zwinkern |
| ihr | würdet zwinkern |
| sie/Sie | würden zwinkern |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde gezwinkert haben |
|---|---|
| du | würdest gezwinkert haben |
| er/sie/es | würde gezwinkert haben |
| wir | würden gezwinkert haben |
| ihr | würdet gezwinkert haben |
| sie/Sie | würden gezwinkert haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „zwinkern“
- Er zwinkert nervös mit den Augen.
- Sie hat nur mit einem Auge gezwinkert und alle wussten Bescheid.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm zwinker- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (zwinkerte), das Partizip II endet auf -t (gezwinkert).
- Verb auf -ern: Die 1. und 3. Person Plural enden auf -n statt -en (wir zwinkern, sie zwinkern); in der 1. Person Singular heißt es ich zwinkere.
Wortfamilie: Verben mit „zwinkern“
Von „zwinkern“ abgeleitete Verben werden nach demselben Muster konjugiert: