- Startseite
- Verben A–Z
- A
- abkauen
abkauen konjugieren
„abkauen“ ist ein regelmäßiges, trennbares Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: kaut ab · kaute ab · hat abgekaut.
- Bedeutung
- durch Kauen abtrennen oder kürzen
- Englisch
- to chew off, to bite (one's nails)
- Konjugation
- regelmäßig (schwach), trennbar
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- B2 – erweiterter Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | kaue ab |
|---|---|
| du | kaust ab |
| er/sie/es | kaut ab |
| wir | kauen ab |
| ihr | kaut ab |
| sie/Sie | kauen ab |
Präteritum
| ich | kaute ab |
|---|---|
| du | kautest ab |
| er/sie/es | kaute ab |
| wir | kauten ab |
| ihr | kautet ab |
| sie/Sie | kauten ab |
Perfekt
| ich | habe abgekaut |
|---|---|
| du | hast abgekaut |
| er/sie/es | hat abgekaut |
| wir | haben abgekaut |
| ihr | habt abgekaut |
| sie/Sie | haben abgekaut |
Plusquamperfekt
| ich | hatte abgekaut |
|---|---|
| du | hattest abgekaut |
| er/sie/es | hatte abgekaut |
| wir | hatten abgekaut |
| ihr | hattet abgekaut |
| sie/Sie | hatten abgekaut |
Futur I
| ich | werde abkauen |
|---|---|
| du | wirst abkauen |
| er/sie/es | wird abkauen |
| wir | werden abkauen |
| ihr | werdet abkauen |
| sie/Sie | werden abkauen |
Futur II
| ich | werde abgekaut haben |
|---|---|
| du | wirst abgekaut haben |
| er/sie/es | wird abgekaut haben |
| wir | werden abgekaut haben |
| ihr | werdet abgekaut haben |
| sie/Sie | werden abgekaut haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | kaue ab |
|---|---|
| du | kauest ab |
| er/sie/es | kaue ab |
| wir | kauen ab |
| ihr | kauet ab |
| sie/Sie | kauen ab |
Perfekt
| ich | habe abgekaut |
|---|---|
| du | habest abgekaut |
| er/sie/es | habe abgekaut |
| wir | haben abgekaut |
| ihr | habet abgekaut |
| sie/Sie | haben abgekaut |
Futur I
| ich | werde abkauen |
|---|---|
| du | werdest abkauen |
| er/sie/es | werde abkauen |
| wir | werden abkauen |
| ihr | werdet abkauen |
| sie/Sie | werden abkauen |
Futur II
| ich | werde abgekaut haben |
|---|---|
| du | werdest abgekaut haben |
| er/sie/es | werde abgekaut haben |
| wir | werden abgekaut haben |
| ihr | werdet abgekaut haben |
| sie/Sie | werden abgekaut haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | kaute ab |
|---|---|
| du | kautest ab |
| er/sie/es | kaute ab |
| wir | kauten ab |
| ihr | kautet ab |
| sie/Sie | kauten ab |
Plusquamperfekt
| ich | hätte abgekaut |
|---|---|
| du | hättest abgekaut |
| er/sie/es | hätte abgekaut |
| wir | hätten abgekaut |
| ihr | hättet abgekaut |
| sie/Sie | hätten abgekaut |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde abkauen |
|---|---|
| du | würdest abkauen |
| er/sie/es | würde abkauen |
| wir | würden abkauen |
| ihr | würdet abkauen |
| sie/Sie | würden abkauen |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde abgekaut haben |
|---|---|
| du | würdest abgekaut haben |
| er/sie/es | würde abgekaut haben |
| wir | würden abgekaut haben |
| ihr | würdet abgekaut haben |
| sie/Sie | würden abgekaut haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „abkauen“
- Vor Prüfungen kaut sie sich die Fingernägel ab.
- Der Bleistift war am Ende ganz abgekaut.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm kau- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (kaute), das Partizip II endet auf -t (abgekaut).
- Trennbares Verb: Im Hauptsatz steht ab am Satzende (kaut ab); im Nebensatz bleibt das Verb zusammen (…, dass er/sie/es abkaut). Infinitiv mit zu: abzukauen.
- Partizip II: ge- tritt zwischen Präfix und Stamm: abgekaut.
Wortfamilie: Verben mit „kauen“
„abkauen“ ist von kauen abgeleitet und wird genauso konjugiert. Weitere Verben der Familie: