- Startseite
- Verben A–Z
- A
- anstauen
anstauen konjugieren
„anstauen“ ist ein regelmäßiges, trennbares Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: staut an · staute an · hat angestaut.
- Bedeutung
- Wasser aufstauen; sich in wachsender Menge ansammeln
- Englisch
- to dam up, to build up
- Konjugation
- regelmäßig (schwach), trennbar
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C1 – gehobener Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | staue an |
|---|---|
| du | staust an |
| er/sie/es | staut an |
| wir | stauen an |
| ihr | staut an |
| sie/Sie | stauen an |
Präteritum
| ich | staute an |
|---|---|
| du | stautest an |
| er/sie/es | staute an |
| wir | stauten an |
| ihr | stautet an |
| sie/Sie | stauten an |
Perfekt
| ich | habe angestaut |
|---|---|
| du | hast angestaut |
| er/sie/es | hat angestaut |
| wir | haben angestaut |
| ihr | habt angestaut |
| sie/Sie | haben angestaut |
Plusquamperfekt
| ich | hatte angestaut |
|---|---|
| du | hattest angestaut |
| er/sie/es | hatte angestaut |
| wir | hatten angestaut |
| ihr | hattet angestaut |
| sie/Sie | hatten angestaut |
Futur I
| ich | werde anstauen |
|---|---|
| du | wirst anstauen |
| er/sie/es | wird anstauen |
| wir | werden anstauen |
| ihr | werdet anstauen |
| sie/Sie | werden anstauen |
Futur II
| ich | werde angestaut haben |
|---|---|
| du | wirst angestaut haben |
| er/sie/es | wird angestaut haben |
| wir | werden angestaut haben |
| ihr | werdet angestaut haben |
| sie/Sie | werden angestaut haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | staue an |
|---|---|
| du | stauest an |
| er/sie/es | staue an |
| wir | stauen an |
| ihr | stauet an |
| sie/Sie | stauen an |
Perfekt
| ich | habe angestaut |
|---|---|
| du | habest angestaut |
| er/sie/es | habe angestaut |
| wir | haben angestaut |
| ihr | habet angestaut |
| sie/Sie | haben angestaut |
Futur I
| ich | werde anstauen |
|---|---|
| du | werdest anstauen |
| er/sie/es | werde anstauen |
| wir | werden anstauen |
| ihr | werdet anstauen |
| sie/Sie | werden anstauen |
Futur II
| ich | werde angestaut haben |
|---|---|
| du | werdest angestaut haben |
| er/sie/es | werde angestaut haben |
| wir | werden angestaut haben |
| ihr | werdet angestaut haben |
| sie/Sie | werden angestaut haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | staute an |
|---|---|
| du | stautest an |
| er/sie/es | staute an |
| wir | stauten an |
| ihr | stautet an |
| sie/Sie | stauten an |
Plusquamperfekt
| ich | hätte angestaut |
|---|---|
| du | hättest angestaut |
| er/sie/es | hätte angestaut |
| wir | hätten angestaut |
| ihr | hättet angestaut |
| sie/Sie | hätten angestaut |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde anstauen |
|---|---|
| du | würdest anstauen |
| er/sie/es | würde anstauen |
| wir | würden anstauen |
| ihr | würdet anstauen |
| sie/Sie | würden anstauen |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde angestaut haben |
|---|---|
| du | würdest angestaut haben |
| er/sie/es | würde angestaut haben |
| wir | würden angestaut haben |
| ihr | würdet angestaut haben |
| sie/Sie | würden angestaut haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „anstauen“
- In ihm staut sich seit Wochen Wut an.
- Vor der Baustelle hat sich der Verkehr kilometerweit angestaut.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm stau- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (staute), das Partizip II endet auf -t (angestaut).
- Trennbares Verb: Im Hauptsatz steht an am Satzende (staut an); im Nebensatz bleibt das Verb zusammen (…, dass er/sie/es anstaut). Infinitiv mit zu: anzustauen.
- Partizip II: ge- tritt zwischen Präfix und Stamm: angestaut.
Wortfamilie: Verben mit „stauen“
„anstauen“ ist von stauen abgeleitet und wird genauso konjugiert. Weitere Verben der Familie: