- Startseite
- Verben A–Z
- B
- beordern
beordern konjugieren
„beordern“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: beordert · beorderte · hat beordert.
- Bedeutung
- jemandem befehlen, an einen bestimmten Ort zu kommen oder zu gehen
- Englisch
- to order, to summon
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C1 – gehobener Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | beordere |
|---|---|
| du | beorderst |
| er/sie/es | beordert |
| wir | beordern |
| ihr | beordert |
| sie/Sie | beordern |
Präteritum
| ich | beorderte |
|---|---|
| du | beordertest |
| er/sie/es | beorderte |
| wir | beorderten |
| ihr | beordertet |
| sie/Sie | beorderten |
Perfekt
| ich | habe beordert |
|---|---|
| du | hast beordert |
| er/sie/es | hat beordert |
| wir | haben beordert |
| ihr | habt beordert |
| sie/Sie | haben beordert |
Plusquamperfekt
| ich | hatte beordert |
|---|---|
| du | hattest beordert |
| er/sie/es | hatte beordert |
| wir | hatten beordert |
| ihr | hattet beordert |
| sie/Sie | hatten beordert |
Futur I
| ich | werde beordern |
|---|---|
| du | wirst beordern |
| er/sie/es | wird beordern |
| wir | werden beordern |
| ihr | werdet beordern |
| sie/Sie | werden beordern |
Futur II
| ich | werde beordert haben |
|---|---|
| du | wirst beordert haben |
| er/sie/es | wird beordert haben |
| wir | werden beordert haben |
| ihr | werdet beordert haben |
| sie/Sie | werden beordert haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | beordere |
|---|---|
| du | beorderst |
| er/sie/es | beordere |
| wir | beordern |
| ihr | beordert |
| sie/Sie | beordern |
Perfekt
| ich | habe beordert |
|---|---|
| du | habest beordert |
| er/sie/es | habe beordert |
| wir | haben beordert |
| ihr | habet beordert |
| sie/Sie | haben beordert |
Futur I
| ich | werde beordern |
|---|---|
| du | werdest beordern |
| er/sie/es | werde beordern |
| wir | werden beordern |
| ihr | werdet beordern |
| sie/Sie | werden beordern |
Futur II
| ich | werde beordert haben |
|---|---|
| du | werdest beordert haben |
| er/sie/es | werde beordert haben |
| wir | werden beordert haben |
| ihr | werdet beordert haben |
| sie/Sie | werden beordert haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | beorderte |
|---|---|
| du | beordertest |
| er/sie/es | beorderte |
| wir | beorderten |
| ihr | beordertet |
| sie/Sie | beorderten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte beordert |
|---|---|
| du | hättest beordert |
| er/sie/es | hätte beordert |
| wir | hätten beordert |
| ihr | hättet beordert |
| sie/Sie | hätten beordert |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde beordern |
|---|---|
| du | würdest beordern |
| er/sie/es | würde beordern |
| wir | würden beordern |
| ihr | würdet beordern |
| sie/Sie | würden beordern |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde beordert haben |
|---|---|
| du | würdest beordert haben |
| er/sie/es | würde beordert haben |
| wir | würden beordert haben |
| ihr | würdet beordert haben |
| sie/Sie | würden beordert haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „beordern“
- Der Chef beordert alle Mitarbeiter in den Konferenzraum.
- Der Botschafter wurde nach Berlin beordert.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm beorder- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (beorderte), das Partizip II endet auf -t (beordert).
- Verb auf -ern: Die 1. und 3. Person Plural enden auf -n statt -en (wir beordern, sie beordern); in der 1. Person Singular heißt es ich beordere.
- Untrennbares Präfix be-: Das Präfix ist unbetont und bleibt immer am Verb; das Partizip II wird ohne ge- gebildet: beordert.
Wortfamilie: Verben mit „ordern“
„beordern“ ist von ordern abgeleitet und wird genauso konjugiert. Weitere Verben der Familie: