- Startseite
- Verben A–Z
- B
- bepacken
bepacken konjugieren
„bepacken“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: bepackt · bepackte · hat bepackt.
- Bedeutung
- jemanden oder etwas mit Gepäck oder Lasten beladen
- Englisch
- to load up
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C1 – gehobener Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | bepacke |
|---|---|
| du | bepackst |
| er/sie/es | bepackt |
| wir | bepacken |
| ihr | bepackt |
| sie/Sie | bepacken |
Präteritum
| ich | bepackte |
|---|---|
| du | bepacktest |
| er/sie/es | bepackte |
| wir | bepackten |
| ihr | bepacktet |
| sie/Sie | bepackten |
Perfekt
| ich | habe bepackt |
|---|---|
| du | hast bepackt |
| er/sie/es | hat bepackt |
| wir | haben bepackt |
| ihr | habt bepackt |
| sie/Sie | haben bepackt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte bepackt |
|---|---|
| du | hattest bepackt |
| er/sie/es | hatte bepackt |
| wir | hatten bepackt |
| ihr | hattet bepackt |
| sie/Sie | hatten bepackt |
Futur I
| ich | werde bepacken |
|---|---|
| du | wirst bepacken |
| er/sie/es | wird bepacken |
| wir | werden bepacken |
| ihr | werdet bepacken |
| sie/Sie | werden bepacken |
Futur II
| ich | werde bepackt haben |
|---|---|
| du | wirst bepackt haben |
| er/sie/es | wird bepackt haben |
| wir | werden bepackt haben |
| ihr | werdet bepackt haben |
| sie/Sie | werden bepackt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | bepacke |
|---|---|
| du | bepackest |
| er/sie/es | bepacke |
| wir | bepacken |
| ihr | bepacket |
| sie/Sie | bepacken |
Perfekt
| ich | habe bepackt |
|---|---|
| du | habest bepackt |
| er/sie/es | habe bepackt |
| wir | haben bepackt |
| ihr | habet bepackt |
| sie/Sie | haben bepackt |
Futur I
| ich | werde bepacken |
|---|---|
| du | werdest bepacken |
| er/sie/es | werde bepacken |
| wir | werden bepacken |
| ihr | werdet bepacken |
| sie/Sie | werden bepacken |
Futur II
| ich | werde bepackt haben |
|---|---|
| du | werdest bepackt haben |
| er/sie/es | werde bepackt haben |
| wir | werden bepackt haben |
| ihr | werdet bepackt haben |
| sie/Sie | werden bepackt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | bepackte |
|---|---|
| du | bepacktest |
| er/sie/es | bepackte |
| wir | bepackten |
| ihr | bepacktet |
| sie/Sie | bepackten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte bepackt |
|---|---|
| du | hättest bepackt |
| er/sie/es | hätte bepackt |
| wir | hätten bepackt |
| ihr | hättet bepackt |
| sie/Sie | hätten bepackt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde bepacken |
|---|---|
| du | würdest bepacken |
| er/sie/es | würde bepacken |
| wir | würden bepacken |
| ihr | würdet bepacken |
| sie/Sie | würden bepacken |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde bepackt haben |
|---|---|
| du | würdest bepackt haben |
| er/sie/es | würde bepackt haben |
| wir | würden bepackt haben |
| ihr | würdet bepackt haben |
| sie/Sie | würden bepackt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „bepacken“
- Wir bepacken das Auto für den Urlaub.
- Sie kam schwer bepackt vom Einkaufen zurück.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm bepack- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (bepackte), das Partizip II endet auf -t (bepackt).
- Untrennbares Präfix be-: Das Präfix ist unbetont und bleibt immer am Verb; das Partizip II wird ohne ge- gebildet: bepackt.
Wortfamilie: Verben mit „packen“
„bepacken“ ist von packen abgeleitet und wird genauso konjugiert. Weitere Verben der Familie: