- Startseite
- Verben A–Z
- A
- anpacken
anpacken konjugieren
„anpacken“ ist ein regelmäßiges, trennbares Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: packt an · packte an · hat angepackt.
- Bedeutung
- fest zugreifen; mithelfen; eine Aufgabe in Angriff nehmen
- Englisch
- to tackle, to lend a hand
- Konjugation
- regelmäßig (schwach), trennbar
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- B2 – erweiterter Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | packe an |
|---|---|
| du | packst an |
| er/sie/es | packt an |
| wir | packen an |
| ihr | packt an |
| sie/Sie | packen an |
Präteritum
| ich | packte an |
|---|---|
| du | packtest an |
| er/sie/es | packte an |
| wir | packten an |
| ihr | packtet an |
| sie/Sie | packten an |
Perfekt
| ich | habe angepackt |
|---|---|
| du | hast angepackt |
| er/sie/es | hat angepackt |
| wir | haben angepackt |
| ihr | habt angepackt |
| sie/Sie | haben angepackt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte angepackt |
|---|---|
| du | hattest angepackt |
| er/sie/es | hatte angepackt |
| wir | hatten angepackt |
| ihr | hattet angepackt |
| sie/Sie | hatten angepackt |
Futur I
| ich | werde anpacken |
|---|---|
| du | wirst anpacken |
| er/sie/es | wird anpacken |
| wir | werden anpacken |
| ihr | werdet anpacken |
| sie/Sie | werden anpacken |
Futur II
| ich | werde angepackt haben |
|---|---|
| du | wirst angepackt haben |
| er/sie/es | wird angepackt haben |
| wir | werden angepackt haben |
| ihr | werdet angepackt haben |
| sie/Sie | werden angepackt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | packe an |
|---|---|
| du | packest an |
| er/sie/es | packe an |
| wir | packen an |
| ihr | packet an |
| sie/Sie | packen an |
Perfekt
| ich | habe angepackt |
|---|---|
| du | habest angepackt |
| er/sie/es | habe angepackt |
| wir | haben angepackt |
| ihr | habet angepackt |
| sie/Sie | haben angepackt |
Futur I
| ich | werde anpacken |
|---|---|
| du | werdest anpacken |
| er/sie/es | werde anpacken |
| wir | werden anpacken |
| ihr | werdet anpacken |
| sie/Sie | werden anpacken |
Futur II
| ich | werde angepackt haben |
|---|---|
| du | werdest angepackt haben |
| er/sie/es | werde angepackt haben |
| wir | werden angepackt haben |
| ihr | werdet angepackt haben |
| sie/Sie | werden angepackt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | packte an |
|---|---|
| du | packtest an |
| er/sie/es | packte an |
| wir | packten an |
| ihr | packtet an |
| sie/Sie | packten an |
Plusquamperfekt
| ich | hätte angepackt |
|---|---|
| du | hättest angepackt |
| er/sie/es | hätte angepackt |
| wir | hätten angepackt |
| ihr | hättet angepackt |
| sie/Sie | hätten angepackt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde anpacken |
|---|---|
| du | würdest anpacken |
| er/sie/es | würde anpacken |
| wir | würden anpacken |
| ihr | würdet anpacken |
| sie/Sie | würden anpacken |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde angepackt haben |
|---|---|
| du | würdest angepackt haben |
| er/sie/es | würde angepackt haben |
| wir | würden angepackt haben |
| ihr | würdet angepackt haben |
| sie/Sie | würden angepackt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „anpacken“
- Wenn alle mit anpacken, sind wir schnell fertig.
- Sie hat das Problem sofort angepackt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm pack- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (packte), das Partizip II endet auf -t (angepackt).
- Trennbares Verb: Im Hauptsatz steht an am Satzende (packt an); im Nebensatz bleibt das Verb zusammen (…, dass er/sie/es anpackt). Infinitiv mit zu: anzupacken.
- Partizip II: ge- tritt zwischen Präfix und Stamm: angepackt.
Wortfamilie: Verben mit „packen“
„anpacken“ ist von packen abgeleitet und wird genauso konjugiert. Weitere Verben der Familie: