- Startseite
- Verben A–Z
- G
- gönnen
gönnen konjugieren
„gönnen“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: gönnt · gönnte · hat gegönnt.
- Bedeutung
- jemandem etwas neidlos zugestehen; sich etwas Gutes erlauben
- Englisch
- to not begrudge, to treat oneself to
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- B2 – erweiterter Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | gönne |
|---|---|
| du | gönnst |
| er/sie/es | gönnt |
| wir | gönnen |
| ihr | gönnt |
| sie/Sie | gönnen |
Präteritum
| ich | gönnte |
|---|---|
| du | gönntest |
| er/sie/es | gönnte |
| wir | gönnten |
| ihr | gönntet |
| sie/Sie | gönnten |
Perfekt
| ich | habe gegönnt |
|---|---|
| du | hast gegönnt |
| er/sie/es | hat gegönnt |
| wir | haben gegönnt |
| ihr | habt gegönnt |
| sie/Sie | haben gegönnt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte gegönnt |
|---|---|
| du | hattest gegönnt |
| er/sie/es | hatte gegönnt |
| wir | hatten gegönnt |
| ihr | hattet gegönnt |
| sie/Sie | hatten gegönnt |
Futur I
| ich | werde gönnen |
|---|---|
| du | wirst gönnen |
| er/sie/es | wird gönnen |
| wir | werden gönnen |
| ihr | werdet gönnen |
| sie/Sie | werden gönnen |
Futur II
| ich | werde gegönnt haben |
|---|---|
| du | wirst gegönnt haben |
| er/sie/es | wird gegönnt haben |
| wir | werden gegönnt haben |
| ihr | werdet gegönnt haben |
| sie/Sie | werden gegönnt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | gönne |
|---|---|
| du | gönnest |
| er/sie/es | gönne |
| wir | gönnen |
| ihr | gönnet |
| sie/Sie | gönnen |
Perfekt
| ich | habe gegönnt |
|---|---|
| du | habest gegönnt |
| er/sie/es | habe gegönnt |
| wir | haben gegönnt |
| ihr | habet gegönnt |
| sie/Sie | haben gegönnt |
Futur I
| ich | werde gönnen |
|---|---|
| du | werdest gönnen |
| er/sie/es | werde gönnen |
| wir | werden gönnen |
| ihr | werdet gönnen |
| sie/Sie | werden gönnen |
Futur II
| ich | werde gegönnt haben |
|---|---|
| du | werdest gegönnt haben |
| er/sie/es | werde gegönnt haben |
| wir | werden gegönnt haben |
| ihr | werdet gegönnt haben |
| sie/Sie | werden gegönnt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | gönnte |
|---|---|
| du | gönntest |
| er/sie/es | gönnte |
| wir | gönnten |
| ihr | gönntet |
| sie/Sie | gönnten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte gegönnt |
|---|---|
| du | hättest gegönnt |
| er/sie/es | hätte gegönnt |
| wir | hätten gegönnt |
| ihr | hättet gegönnt |
| sie/Sie | hätten gegönnt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde gönnen |
|---|---|
| du | würdest gönnen |
| er/sie/es | würde gönnen |
| wir | würden gönnen |
| ihr | würdet gönnen |
| sie/Sie | würden gönnen |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde gegönnt haben |
|---|---|
| du | würdest gegönnt haben |
| er/sie/es | würde gegönnt haben |
| wir | würden gegönnt haben |
| ihr | würdet gegönnt haben |
| sie/Sie | würden gegönnt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „gönnen“
- Ich gönne ihr den Erfolg von Herzen.
- Nach der Prüfung habe ich mir eine Woche Urlaub gegönnt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm gönn- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (gönnte), das Partizip II endet auf -t (gegönnt).
Wortfamilie: Verben mit „gönnen“
Von „gönnen“ abgeleitete Verben werden nach demselben Muster konjugiert: