- Startseite
- Verben A–Z
- V
- vergönnen
vergönnen konjugieren
„vergönnen“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: vergönnt · vergönnte · hat vergönnt.
- Bedeutung
- als Gunst zuteilwerden lassen; gönnen
- Englisch
- to grant
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C1 – gehobener Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | vergönne |
|---|---|
| du | vergönnst |
| er/sie/es | vergönnt |
| wir | vergönnen |
| ihr | vergönnt |
| sie/Sie | vergönnen |
Präteritum
| ich | vergönnte |
|---|---|
| du | vergönntest |
| er/sie/es | vergönnte |
| wir | vergönnten |
| ihr | vergönntet |
| sie/Sie | vergönnten |
Perfekt
| ich | habe vergönnt |
|---|---|
| du | hast vergönnt |
| er/sie/es | hat vergönnt |
| wir | haben vergönnt |
| ihr | habt vergönnt |
| sie/Sie | haben vergönnt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte vergönnt |
|---|---|
| du | hattest vergönnt |
| er/sie/es | hatte vergönnt |
| wir | hatten vergönnt |
| ihr | hattet vergönnt |
| sie/Sie | hatten vergönnt |
Futur I
| ich | werde vergönnen |
|---|---|
| du | wirst vergönnen |
| er/sie/es | wird vergönnen |
| wir | werden vergönnen |
| ihr | werdet vergönnen |
| sie/Sie | werden vergönnen |
Futur II
| ich | werde vergönnt haben |
|---|---|
| du | wirst vergönnt haben |
| er/sie/es | wird vergönnt haben |
| wir | werden vergönnt haben |
| ihr | werdet vergönnt haben |
| sie/Sie | werden vergönnt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | vergönne |
|---|---|
| du | vergönnest |
| er/sie/es | vergönne |
| wir | vergönnen |
| ihr | vergönnet |
| sie/Sie | vergönnen |
Perfekt
| ich | habe vergönnt |
|---|---|
| du | habest vergönnt |
| er/sie/es | habe vergönnt |
| wir | haben vergönnt |
| ihr | habet vergönnt |
| sie/Sie | haben vergönnt |
Futur I
| ich | werde vergönnen |
|---|---|
| du | werdest vergönnen |
| er/sie/es | werde vergönnen |
| wir | werden vergönnen |
| ihr | werdet vergönnen |
| sie/Sie | werden vergönnen |
Futur II
| ich | werde vergönnt haben |
|---|---|
| du | werdest vergönnt haben |
| er/sie/es | werde vergönnt haben |
| wir | werden vergönnt haben |
| ihr | werdet vergönnt haben |
| sie/Sie | werden vergönnt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | vergönnte |
|---|---|
| du | vergönntest |
| er/sie/es | vergönnte |
| wir | vergönnten |
| ihr | vergönntet |
| sie/Sie | vergönnten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte vergönnt |
|---|---|
| du | hättest vergönnt |
| er/sie/es | hätte vergönnt |
| wir | hätten vergönnt |
| ihr | hättet vergönnt |
| sie/Sie | hätten vergönnt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde vergönnen |
|---|---|
| du | würdest vergönnen |
| er/sie/es | würde vergönnen |
| wir | würden vergönnen |
| ihr | würdet vergönnen |
| sie/Sie | würden vergönnen |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde vergönnt haben |
|---|---|
| du | würdest vergönnt haben |
| er/sie/es | würde vergönnt haben |
| wir | würden vergönnt haben |
| ihr | würdet vergönnt haben |
| sie/Sie | würden vergönnt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „vergönnen“
- Das Schicksal vergönnt ihm keine Ruhe.
- Es war ihr nicht vergönnt, ihre Enkel aufwachsen zu sehen.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm vergönn- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (vergönnte), das Partizip II endet auf -t (vergönnt).
- Untrennbares Präfix ver-: Das Präfix ist unbetont und bleibt immer am Verb; das Partizip II wird ohne ge- gebildet: vergönnt.
Wortfamilie: Verben mit „gönnen“
„vergönnen“ ist von gönnen abgeleitet und wird genauso konjugiert. Weitere Verben der Familie: