- Startseite
- Verben A–Z
- M
- mitkönnen
mitkönnen konjugieren
„mitkönnen“ ist ein unregelmäßiges, trennbares Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: kann mit · konnte mit · hat mitgekonnt.
- Bedeutung
- mitkommen oder mitgehen können; folgen können
- Englisch
- to be able to come along
- Konjugation
- unregelmäßig (gemischt), trennbar
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- B1 – Wortschatz der selbstständigen Sprachverwendung
Indikativ
Präsens
| ich | kann mit |
|---|---|
| du | kannst mit |
| er/sie/es | kann mit |
| wir | können mit |
| ihr | könnt mit |
| sie/Sie | können mit |
Präteritum
| ich | konnte mit |
|---|---|
| du | konntest mit |
| er/sie/es | konnte mit |
| wir | konnten mit |
| ihr | konntet mit |
| sie/Sie | konnten mit |
Perfekt
| ich | habe mitgekonnt |
|---|---|
| du | hast mitgekonnt |
| er/sie/es | hat mitgekonnt |
| wir | haben mitgekonnt |
| ihr | habt mitgekonnt |
| sie/Sie | haben mitgekonnt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte mitgekonnt |
|---|---|
| du | hattest mitgekonnt |
| er/sie/es | hatte mitgekonnt |
| wir | hatten mitgekonnt |
| ihr | hattet mitgekonnt |
| sie/Sie | hatten mitgekonnt |
Futur I
| ich | werde mitkönnen |
|---|---|
| du | wirst mitkönnen |
| er/sie/es | wird mitkönnen |
| wir | werden mitkönnen |
| ihr | werdet mitkönnen |
| sie/Sie | werden mitkönnen |
Futur II
| ich | werde mitgekonnt haben |
|---|---|
| du | wirst mitgekonnt haben |
| er/sie/es | wird mitgekonnt haben |
| wir | werden mitgekonnt haben |
| ihr | werdet mitgekonnt haben |
| sie/Sie | werden mitgekonnt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | könne mit |
|---|---|
| du | könnest mit |
| er/sie/es | könne mit |
| wir | können mit |
| ihr | könnet mit |
| sie/Sie | können mit |
Perfekt
| ich | habe mitgekonnt |
|---|---|
| du | habest mitgekonnt |
| er/sie/es | habe mitgekonnt |
| wir | haben mitgekonnt |
| ihr | habet mitgekonnt |
| sie/Sie | haben mitgekonnt |
Futur I
| ich | werde mitkönnen |
|---|---|
| du | werdest mitkönnen |
| er/sie/es | werde mitkönnen |
| wir | werden mitkönnen |
| ihr | werdet mitkönnen |
| sie/Sie | werden mitkönnen |
Futur II
| ich | werde mitgekonnt haben |
|---|---|
| du | werdest mitgekonnt haben |
| er/sie/es | werde mitgekonnt haben |
| wir | werden mitgekonnt haben |
| ihr | werdet mitgekonnt haben |
| sie/Sie | werden mitgekonnt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | könnte mit |
|---|---|
| du | könntest mit |
| er/sie/es | könnte mit |
| wir | könnten mit |
| ihr | könntet mit |
| sie/Sie | könnten mit |
Plusquamperfekt
| ich | hätte mitgekonnt |
|---|---|
| du | hättest mitgekonnt |
| er/sie/es | hätte mitgekonnt |
| wir | hätten mitgekonnt |
| ihr | hättet mitgekonnt |
| sie/Sie | hätten mitgekonnt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde mitkönnen |
|---|---|
| du | würdest mitkönnen |
| er/sie/es | würde mitkönnen |
| wir | würden mitkönnen |
| ihr | würdet mitkönnen |
| sie/Sie | würden mitkönnen |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde mitgekonnt haben |
|---|---|
| du | würdest mitgekonnt haben |
| er/sie/es | würde mitgekonnt haben |
| wir | würden mitgekonnt haben |
| ihr | würdet mitgekonnt haben |
| sie/Sie | würden mitgekonnt haben |
Imperativ und infinite Formen
Infinitiv
| Präsens | mitkönnen |
|---|---|
| mit zu | mitzukönnen |
| Perfekt | mitgekonnt haben |
Partizip
| Partizip I | mitkönnend |
|---|---|
| Partizip II | mitgekonnt |
Beispielsätze mit „mitkönnen“
- Ich kann heute leider nicht mit.
- Wegen seiner Verletzung hat er nicht mitgekonnt.
Besonderheiten der Konjugation
- Unregelmäßiges Präsens: Das Grundverb „können“ gehört zu den wenigen Verben mit eigenen Präsensformen: ich kann, du kannst, er/sie/es kann.
- Trennbares Verb: Im Hauptsatz steht mit am Satzende (kann mit); im Nebensatz bleibt das Verb zusammen (…, dass er/sie/es mitkann). Infinitiv mit zu: mitzukönnen.
- Partizip II: ge- tritt zwischen Präfix und Stamm: mitgekonnt.
Wortfamilie: Verben mit „können“
„mitkönnen“ ist von können abgeleitet und wird genauso konjugiert. Weitere Verben der Familie: