- Startseite
- Verben A–Z
- S
- spucken
spucken konjugieren
„spucken“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: spuckt · spuckte · hat gespuckt.
- Bedeutung
- Speichel oder etwas anderes aus dem Mund ausstoßen
- Englisch
- to spit
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- B1 – Wortschatz der selbstständigen Sprachverwendung
Indikativ
Präsens
| ich | spucke |
|---|---|
| du | spuckst |
| er/sie/es | spuckt |
| wir | spucken |
| ihr | spuckt |
| sie/Sie | spucken |
Präteritum
| ich | spuckte |
|---|---|
| du | spucktest |
| er/sie/es | spuckte |
| wir | spuckten |
| ihr | spucktet |
| sie/Sie | spuckten |
Perfekt
| ich | habe gespuckt |
|---|---|
| du | hast gespuckt |
| er/sie/es | hat gespuckt |
| wir | haben gespuckt |
| ihr | habt gespuckt |
| sie/Sie | haben gespuckt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte gespuckt |
|---|---|
| du | hattest gespuckt |
| er/sie/es | hatte gespuckt |
| wir | hatten gespuckt |
| ihr | hattet gespuckt |
| sie/Sie | hatten gespuckt |
Futur I
| ich | werde spucken |
|---|---|
| du | wirst spucken |
| er/sie/es | wird spucken |
| wir | werden spucken |
| ihr | werdet spucken |
| sie/Sie | werden spucken |
Futur II
| ich | werde gespuckt haben |
|---|---|
| du | wirst gespuckt haben |
| er/sie/es | wird gespuckt haben |
| wir | werden gespuckt haben |
| ihr | werdet gespuckt haben |
| sie/Sie | werden gespuckt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | spucke |
|---|---|
| du | spuckest |
| er/sie/es | spucke |
| wir | spucken |
| ihr | spucket |
| sie/Sie | spucken |
Perfekt
| ich | habe gespuckt |
|---|---|
| du | habest gespuckt |
| er/sie/es | habe gespuckt |
| wir | haben gespuckt |
| ihr | habet gespuckt |
| sie/Sie | haben gespuckt |
Futur I
| ich | werde spucken |
|---|---|
| du | werdest spucken |
| er/sie/es | werde spucken |
| wir | werden spucken |
| ihr | werdet spucken |
| sie/Sie | werden spucken |
Futur II
| ich | werde gespuckt haben |
|---|---|
| du | werdest gespuckt haben |
| er/sie/es | werde gespuckt haben |
| wir | werden gespuckt haben |
| ihr | werdet gespuckt haben |
| sie/Sie | werden gespuckt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | spuckte |
|---|---|
| du | spucktest |
| er/sie/es | spuckte |
| wir | spuckten |
| ihr | spucktet |
| sie/Sie | spuckten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte gespuckt |
|---|---|
| du | hättest gespuckt |
| er/sie/es | hätte gespuckt |
| wir | hätten gespuckt |
| ihr | hättet gespuckt |
| sie/Sie | hätten gespuckt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde spucken |
|---|---|
| du | würdest spucken |
| er/sie/es | würde spucken |
| wir | würden spucken |
| ihr | würdet spucken |
| sie/Sie | würden spucken |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde gespuckt haben |
|---|---|
| du | würdest gespuckt haben |
| er/sie/es | würde gespuckt haben |
| wir | würden gespuckt haben |
| ihr | würdet gespuckt haben |
| sie/Sie | würden gespuckt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „spucken“
- Das Lama spuckt, wenn es sich bedroht fühlt.
- Der Spieler bekam die Rote Karte, weil er auf den Rasen gespuckt hatte.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm spuck- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (spuckte), das Partizip II endet auf -t (gespuckt).
Wortfamilie: Verben mit „spucken“
Von „spucken“ abgeleitete Verben werden nach demselben Muster konjugiert: