- Startseite
- Verben A–Z
- A
- ausspucken
ausspucken konjugieren
„ausspucken“ ist ein regelmäßiges, trennbares Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: spuckt aus · spuckte aus · hat ausgespuckt.
- Bedeutung
- Speichel oder etwas aus dem Mund spucken
- Englisch
- to spit out
- Konjugation
- regelmäßig (schwach), trennbar
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- B2 – erweiterter Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | spucke aus |
|---|---|
| du | spuckst aus |
| er/sie/es | spuckt aus |
| wir | spucken aus |
| ihr | spuckt aus |
| sie/Sie | spucken aus |
Präteritum
| ich | spuckte aus |
|---|---|
| du | spucktest aus |
| er/sie/es | spuckte aus |
| wir | spuckten aus |
| ihr | spucktet aus |
| sie/Sie | spuckten aus |
Perfekt
| ich | habe ausgespuckt |
|---|---|
| du | hast ausgespuckt |
| er/sie/es | hat ausgespuckt |
| wir | haben ausgespuckt |
| ihr | habt ausgespuckt |
| sie/Sie | haben ausgespuckt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte ausgespuckt |
|---|---|
| du | hattest ausgespuckt |
| er/sie/es | hatte ausgespuckt |
| wir | hatten ausgespuckt |
| ihr | hattet ausgespuckt |
| sie/Sie | hatten ausgespuckt |
Futur I
| ich | werde ausspucken |
|---|---|
| du | wirst ausspucken |
| er/sie/es | wird ausspucken |
| wir | werden ausspucken |
| ihr | werdet ausspucken |
| sie/Sie | werden ausspucken |
Futur II
| ich | werde ausgespuckt haben |
|---|---|
| du | wirst ausgespuckt haben |
| er/sie/es | wird ausgespuckt haben |
| wir | werden ausgespuckt haben |
| ihr | werdet ausgespuckt haben |
| sie/Sie | werden ausgespuckt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | spucke aus |
|---|---|
| du | spuckest aus |
| er/sie/es | spucke aus |
| wir | spucken aus |
| ihr | spucket aus |
| sie/Sie | spucken aus |
Perfekt
| ich | habe ausgespuckt |
|---|---|
| du | habest ausgespuckt |
| er/sie/es | habe ausgespuckt |
| wir | haben ausgespuckt |
| ihr | habet ausgespuckt |
| sie/Sie | haben ausgespuckt |
Futur I
| ich | werde ausspucken |
|---|---|
| du | werdest ausspucken |
| er/sie/es | werde ausspucken |
| wir | werden ausspucken |
| ihr | werdet ausspucken |
| sie/Sie | werden ausspucken |
Futur II
| ich | werde ausgespuckt haben |
|---|---|
| du | werdest ausgespuckt haben |
| er/sie/es | werde ausgespuckt haben |
| wir | werden ausgespuckt haben |
| ihr | werdet ausgespuckt haben |
| sie/Sie | werden ausgespuckt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | spuckte aus |
|---|---|
| du | spucktest aus |
| er/sie/es | spuckte aus |
| wir | spuckten aus |
| ihr | spucktet aus |
| sie/Sie | spuckten aus |
Plusquamperfekt
| ich | hätte ausgespuckt |
|---|---|
| du | hättest ausgespuckt |
| er/sie/es | hätte ausgespuckt |
| wir | hätten ausgespuckt |
| ihr | hättet ausgespuckt |
| sie/Sie | hätten ausgespuckt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde ausspucken |
|---|---|
| du | würdest ausspucken |
| er/sie/es | würde ausspucken |
| wir | würden ausspucken |
| ihr | würdet ausspucken |
| sie/Sie | würden ausspucken |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde ausgespuckt haben |
|---|---|
| du | würdest ausgespuckt haben |
| er/sie/es | würde ausgespuckt haben |
| wir | würden ausgespuckt haben |
| ihr | würdet ausgespuckt haben |
| sie/Sie | würden ausgespuckt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „ausspucken“
- Das Kind spuckt den Kirschkern aus.
- Er hat das bittere Medikament sofort wieder ausgespuckt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm spuck- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (spuckte), das Partizip II endet auf -t (ausgespuckt).
- Trennbares Verb: Im Hauptsatz steht aus am Satzende (spuckt aus); im Nebensatz bleibt das Verb zusammen (…, dass er/sie/es ausspuckt). Infinitiv mit zu: auszuspucken.
- Partizip II: ge- tritt zwischen Präfix und Stamm: ausgespuckt.
Wortfamilie: Verben mit „spucken“
„ausspucken“ ist von spucken abgeleitet und wird genauso konjugiert. Weitere Verben der Familie: