- Startseite
- Verben A–Z
- V
- verbellen
verbellen konjugieren
„verbellen“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: verbellt · verbellte · hat verbellt.
- Bedeutung
- jemanden oder etwas anhaltend anbellen
- Englisch
- to bark at
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C2 – seltener oder fachsprachlicher Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | verbelle |
|---|---|
| du | verbellst |
| er/sie/es | verbellt |
| wir | verbellen |
| ihr | verbellt |
| sie/Sie | verbellen |
Präteritum
| ich | verbellte |
|---|---|
| du | verbelltest |
| er/sie/es | verbellte |
| wir | verbellten |
| ihr | verbelltet |
| sie/Sie | verbellten |
Perfekt
| ich | habe verbellt |
|---|---|
| du | hast verbellt |
| er/sie/es | hat verbellt |
| wir | haben verbellt |
| ihr | habt verbellt |
| sie/Sie | haben verbellt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte verbellt |
|---|---|
| du | hattest verbellt |
| er/sie/es | hatte verbellt |
| wir | hatten verbellt |
| ihr | hattet verbellt |
| sie/Sie | hatten verbellt |
Futur I
| ich | werde verbellen |
|---|---|
| du | wirst verbellen |
| er/sie/es | wird verbellen |
| wir | werden verbellen |
| ihr | werdet verbellen |
| sie/Sie | werden verbellen |
Futur II
| ich | werde verbellt haben |
|---|---|
| du | wirst verbellt haben |
| er/sie/es | wird verbellt haben |
| wir | werden verbellt haben |
| ihr | werdet verbellt haben |
| sie/Sie | werden verbellt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | verbelle |
|---|---|
| du | verbellest |
| er/sie/es | verbelle |
| wir | verbellen |
| ihr | verbellet |
| sie/Sie | verbellen |
Perfekt
| ich | habe verbellt |
|---|---|
| du | habest verbellt |
| er/sie/es | habe verbellt |
| wir | haben verbellt |
| ihr | habet verbellt |
| sie/Sie | haben verbellt |
Futur I
| ich | werde verbellen |
|---|---|
| du | werdest verbellen |
| er/sie/es | werde verbellen |
| wir | werden verbellen |
| ihr | werdet verbellen |
| sie/Sie | werden verbellen |
Futur II
| ich | werde verbellt haben |
|---|---|
| du | werdest verbellt haben |
| er/sie/es | werde verbellt haben |
| wir | werden verbellt haben |
| ihr | werdet verbellt haben |
| sie/Sie | werden verbellt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | verbellte |
|---|---|
| du | verbelltest |
| er/sie/es | verbellte |
| wir | verbellten |
| ihr | verbelltet |
| sie/Sie | verbellten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte verbellt |
|---|---|
| du | hättest verbellt |
| er/sie/es | hätte verbellt |
| wir | hätten verbellt |
| ihr | hättet verbellt |
| sie/Sie | hätten verbellt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde verbellen |
|---|---|
| du | würdest verbellen |
| er/sie/es | würde verbellen |
| wir | würden verbellen |
| ihr | würdet verbellen |
| sie/Sie | würden verbellen |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde verbellt haben |
|---|---|
| du | würdest verbellt haben |
| er/sie/es | würde verbellt haben |
| wir | würden verbellt haben |
| ihr | würdet verbellt haben |
| sie/Sie | würden verbellt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „verbellen“
- Der Hund verbellt jeden Fremden am Zaun.
- Der Jagdhund hat das Wild gestellt und verbellt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm verbell- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (verbellte), das Partizip II endet auf -t (verbellt).
- Untrennbares Präfix ver-: Das Präfix ist unbetont und bleibt immer am Verb; das Partizip II wird ohne ge- gebildet: verbellt.
Wortfamilie: Verben mit „bellen“
„verbellen“ ist von bellen abgeleitet und wird genauso konjugiert. Weitere Verben der Familie: