- Startseite
- Verben A–Z
- L
- losbellen
losbellen konjugieren
„losbellen“ ist ein regelmäßiges, trennbares Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: bellt los · bellte los · hat losgebellt.
- Bedeutung
- plötzlich zu bellen anfangen
- Englisch
- to start barking
- Konjugation
- regelmäßig (schwach), trennbar
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C1 – gehobener Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | belle los |
|---|---|
| du | bellst los |
| er/sie/es | bellt los |
| wir | bellen los |
| ihr | bellt los |
| sie/Sie | bellen los |
Präteritum
| ich | bellte los |
|---|---|
| du | belltest los |
| er/sie/es | bellte los |
| wir | bellten los |
| ihr | belltet los |
| sie/Sie | bellten los |
Perfekt
| ich | habe losgebellt |
|---|---|
| du | hast losgebellt |
| er/sie/es | hat losgebellt |
| wir | haben losgebellt |
| ihr | habt losgebellt |
| sie/Sie | haben losgebellt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte losgebellt |
|---|---|
| du | hattest losgebellt |
| er/sie/es | hatte losgebellt |
| wir | hatten losgebellt |
| ihr | hattet losgebellt |
| sie/Sie | hatten losgebellt |
Futur I
| ich | werde losbellen |
|---|---|
| du | wirst losbellen |
| er/sie/es | wird losbellen |
| wir | werden losbellen |
| ihr | werdet losbellen |
| sie/Sie | werden losbellen |
Futur II
| ich | werde losgebellt haben |
|---|---|
| du | wirst losgebellt haben |
| er/sie/es | wird losgebellt haben |
| wir | werden losgebellt haben |
| ihr | werdet losgebellt haben |
| sie/Sie | werden losgebellt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | belle los |
|---|---|
| du | bellest los |
| er/sie/es | belle los |
| wir | bellen los |
| ihr | bellet los |
| sie/Sie | bellen los |
Perfekt
| ich | habe losgebellt |
|---|---|
| du | habest losgebellt |
| er/sie/es | habe losgebellt |
| wir | haben losgebellt |
| ihr | habet losgebellt |
| sie/Sie | haben losgebellt |
Futur I
| ich | werde losbellen |
|---|---|
| du | werdest losbellen |
| er/sie/es | werde losbellen |
| wir | werden losbellen |
| ihr | werdet losbellen |
| sie/Sie | werden losbellen |
Futur II
| ich | werde losgebellt haben |
|---|---|
| du | werdest losgebellt haben |
| er/sie/es | werde losgebellt haben |
| wir | werden losgebellt haben |
| ihr | werdet losgebellt haben |
| sie/Sie | werden losgebellt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | bellte los |
|---|---|
| du | belltest los |
| er/sie/es | bellte los |
| wir | bellten los |
| ihr | belltet los |
| sie/Sie | bellten los |
Plusquamperfekt
| ich | hätte losgebellt |
|---|---|
| du | hättest losgebellt |
| er/sie/es | hätte losgebellt |
| wir | hätten losgebellt |
| ihr | hättet losgebellt |
| sie/Sie | hätten losgebellt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde losbellen |
|---|---|
| du | würdest losbellen |
| er/sie/es | würde losbellen |
| wir | würden losbellen |
| ihr | würdet losbellen |
| sie/Sie | würden losbellen |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde losgebellt haben |
|---|---|
| du | würdest losgebellt haben |
| er/sie/es | würde losgebellt haben |
| wir | würden losgebellt haben |
| ihr | würdet losgebellt haben |
| sie/Sie | würden losgebellt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „losbellen“
- Sobald es klingelt, bellt der Hund los.
- Als der Briefträger kam, hat der Hund sofort losgebellt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm bell- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (bellte), das Partizip II endet auf -t (losgebellt).
- Trennbares Verb: Im Hauptsatz steht los am Satzende (bellt los); im Nebensatz bleibt das Verb zusammen (…, dass er/sie/es losbellt). Infinitiv mit zu: loszubellen.
- Partizip II: ge- tritt zwischen Präfix und Stamm: losgebellt.
Wortfamilie: Verben mit „bellen“
„losbellen“ ist von bellen abgeleitet und wird genauso konjugiert. Weitere Verben der Familie: