- Startseite
- Verben A–Z
- V
- verekeln
verekeln konjugieren
„verekeln“ ist ein regelmäßiges Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: verekelt · verekelte · hat verekelt.
- Bedeutung
- jemandem die Freude an etwas durch Ekel oder Abneigung nehmen
- Englisch
- to put someone off
- Konjugation
- regelmäßig (schwach)
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C1 – gehobener Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | verekle |
|---|---|
| du | verekelst |
| er/sie/es | verekelt |
| wir | verekeln |
| ihr | verekelt |
| sie/Sie | verekeln |
Präteritum
| ich | verekelte |
|---|---|
| du | verekeltest |
| er/sie/es | verekelte |
| wir | verekelten |
| ihr | verekeltet |
| sie/Sie | verekelten |
Perfekt
| ich | habe verekelt |
|---|---|
| du | hast verekelt |
| er/sie/es | hat verekelt |
| wir | haben verekelt |
| ihr | habt verekelt |
| sie/Sie | haben verekelt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte verekelt |
|---|---|
| du | hattest verekelt |
| er/sie/es | hatte verekelt |
| wir | hatten verekelt |
| ihr | hattet verekelt |
| sie/Sie | hatten verekelt |
Futur I
| ich | werde verekeln |
|---|---|
| du | wirst verekeln |
| er/sie/es | wird verekeln |
| wir | werden verekeln |
| ihr | werdet verekeln |
| sie/Sie | werden verekeln |
Futur II
| ich | werde verekelt haben |
|---|---|
| du | wirst verekelt haben |
| er/sie/es | wird verekelt haben |
| wir | werden verekelt haben |
| ihr | werdet verekelt haben |
| sie/Sie | werden verekelt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | verekle |
|---|---|
| du | verekelst |
| er/sie/es | verekle |
| wir | verekeln |
| ihr | verekelt |
| sie/Sie | verekeln |
Perfekt
| ich | habe verekelt |
|---|---|
| du | habest verekelt |
| er/sie/es | habe verekelt |
| wir | haben verekelt |
| ihr | habet verekelt |
| sie/Sie | haben verekelt |
Futur I
| ich | werde verekeln |
|---|---|
| du | werdest verekeln |
| er/sie/es | werde verekeln |
| wir | werden verekeln |
| ihr | werdet verekeln |
| sie/Sie | werden verekeln |
Futur II
| ich | werde verekelt haben |
|---|---|
| du | werdest verekelt haben |
| er/sie/es | werde verekelt haben |
| wir | werden verekelt haben |
| ihr | werdet verekelt haben |
| sie/Sie | werden verekelt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | verekelte |
|---|---|
| du | verekeltest |
| er/sie/es | verekelte |
| wir | verekelten |
| ihr | verekeltet |
| sie/Sie | verekelten |
Plusquamperfekt
| ich | hätte verekelt |
|---|---|
| du | hättest verekelt |
| er/sie/es | hätte verekelt |
| wir | hätten verekelt |
| ihr | hättet verekelt |
| sie/Sie | hätten verekelt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde verekeln |
|---|---|
| du | würdest verekeln |
| er/sie/es | würde verekeln |
| wir | würden verekeln |
| ihr | würdet verekeln |
| sie/Sie | würden verekeln |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde verekelt haben |
|---|---|
| du | würdest verekelt haben |
| er/sie/es | würde verekelt haben |
| wir | würden verekelt haben |
| ihr | würdet verekelt haben |
| sie/Sie | würden verekelt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „verekeln“
- Mit seinen Geschichten verekelt er mir das Essen.
- Der strenge Lehrer hat ihr das Fach gründlich verekelt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm verekel- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (verekelte), das Partizip II endet auf -t (verekelt).
- Verb auf -eln: In der 1. Person Singular entfällt das e des Stamms (ich verekle); die 1. und 3. Person Plural enden auf -n statt -en (wir verekeln).
- Untrennbares Präfix ver-: Das Präfix ist unbetont und bleibt immer am Verb; das Partizip II wird ohne ge- gebildet: verekelt.
Wortfamilie: Verben mit „ekeln“
„verekeln“ ist von ekeln abgeleitet und wird genauso konjugiert. Weitere Verben der Familie: