- Startseite
- Verben A–Z
- A
- anekeln
anekeln konjugieren
„anekeln“ ist ein regelmäßiges, trennbares Verb. Das Perfekt wird mit haben gebildet. Stammformen: ekelt an · ekelte an · hat angeekelt.
- Bedeutung
- bei jemandem Ekel oder Widerwillen hervorrufen
- Englisch
- to disgust, to nauseate
- Konjugation
- regelmäßig (schwach), trennbar
- Hilfsverb
- haben
- Niveau
- C1 – gehobener Wortschatz
Indikativ
Präsens
| ich | ekle an |
|---|---|
| du | ekelst an |
| er/sie/es | ekelt an |
| wir | ekeln an |
| ihr | ekelt an |
| sie/Sie | ekeln an |
Präteritum
| ich | ekelte an |
|---|---|
| du | ekeltest an |
| er/sie/es | ekelte an |
| wir | ekelten an |
| ihr | ekeltet an |
| sie/Sie | ekelten an |
Perfekt
| ich | habe angeekelt |
|---|---|
| du | hast angeekelt |
| er/sie/es | hat angeekelt |
| wir | haben angeekelt |
| ihr | habt angeekelt |
| sie/Sie | haben angeekelt |
Plusquamperfekt
| ich | hatte angeekelt |
|---|---|
| du | hattest angeekelt |
| er/sie/es | hatte angeekelt |
| wir | hatten angeekelt |
| ihr | hattet angeekelt |
| sie/Sie | hatten angeekelt |
Futur I
| ich | werde anekeln |
|---|---|
| du | wirst anekeln |
| er/sie/es | wird anekeln |
| wir | werden anekeln |
| ihr | werdet anekeln |
| sie/Sie | werden anekeln |
Futur II
| ich | werde angeekelt haben |
|---|---|
| du | wirst angeekelt haben |
| er/sie/es | wird angeekelt haben |
| wir | werden angeekelt haben |
| ihr | werdet angeekelt haben |
| sie/Sie | werden angeekelt haben |
Konjunktiv I
Präsens
| ich | ekle an |
|---|---|
| du | ekelst an |
| er/sie/es | ekle an |
| wir | ekeln an |
| ihr | ekelt an |
| sie/Sie | ekeln an |
Perfekt
| ich | habe angeekelt |
|---|---|
| du | habest angeekelt |
| er/sie/es | habe angeekelt |
| wir | haben angeekelt |
| ihr | habet angeekelt |
| sie/Sie | haben angeekelt |
Futur I
| ich | werde anekeln |
|---|---|
| du | werdest anekeln |
| er/sie/es | werde anekeln |
| wir | werden anekeln |
| ihr | werdet anekeln |
| sie/Sie | werden anekeln |
Futur II
| ich | werde angeekelt haben |
|---|---|
| du | werdest angeekelt haben |
| er/sie/es | werde angeekelt haben |
| wir | werden angeekelt haben |
| ihr | werdet angeekelt haben |
| sie/Sie | werden angeekelt haben |
Konjunktiv II
Präteritum
| ich | ekelte an |
|---|---|
| du | ekeltest an |
| er/sie/es | ekelte an |
| wir | ekelten an |
| ihr | ekeltet an |
| sie/Sie | ekelten an |
Plusquamperfekt
| ich | hätte angeekelt |
|---|---|
| du | hättest angeekelt |
| er/sie/es | hätte angeekelt |
| wir | hätten angeekelt |
| ihr | hättet angeekelt |
| sie/Sie | hätten angeekelt |
würde-Form (Futur I)
| ich | würde anekeln |
|---|---|
| du | würdest anekeln |
| er/sie/es | würde anekeln |
| wir | würden anekeln |
| ihr | würdet anekeln |
| sie/Sie | würden anekeln |
würde-Form (Futur II)
| ich | würde angeekelt haben |
|---|---|
| du | würdest angeekelt haben |
| er/sie/es | würde angeekelt haben |
| wir | würden angeekelt haben |
| ihr | würdet angeekelt haben |
| sie/Sie | würden angeekelt haben |
Imperativ und infinite Formen
Beispielsätze mit „anekeln“
- Dieser Geruch ekelt mich an.
- Sein Verhalten hat alle Gäste angeekelt.
Besonderheiten der Konjugation
- Regelmäßiges Verb: Der Stamm ekel- bleibt in allen Formen gleich; das Präteritum wird mit -te gebildet (ekelte), das Partizip II endet auf -t (angeekelt).
- Verb auf -eln: In der 1. Person Singular entfällt das e des Stamms (ich ekle); die 1. und 3. Person Plural enden auf -n statt -en (wir ekeln).
- Trennbares Verb: Im Hauptsatz steht an am Satzende (ekelt an); im Nebensatz bleibt das Verb zusammen (…, dass er/sie/es anekelt). Infinitiv mit zu: anzuekeln.
- Partizip II: ge- tritt zwischen Präfix und Stamm: angeekelt.
Wortfamilie: Verben mit „ekeln“
„anekeln“ ist von ekeln abgeleitet und wird genauso konjugiert. Weitere Verben der Familie: